R'leri söyleyemeyen Özdemir Asaf, bir gün taksiye biner.
Taksici; “Buyyun Neyeye?” der. Taksici de R'leri söyleyemeyen birisidir. Özdemir Asaf, “Kayaköy” derse, taksicinin kendisiyle alay ettiğini sanacağı için, “Eminönü” der. Karaköy'de inmesi gereken Özdemir Asaf, Eminönün'de iner ve Karaköy'e yürür. Dünya böyle iyi kalpli adamlar için hala dönerken, bizler böyle insanlar karşısında ödem yapmış egolarımızla boğuluyoruz.
Sokaklarınız ve kentleriniz beni ilgilendirmiyor. Tarih adına uydurduğunuz ezberler benim lisanıma ait değil. Güzel olmak, yakışıklı olmak adına sarfettiğiniz çabalar acınası hallerinizin ispatı. Bana sadece yalanlarınızı gösterin, size cehenneminizi bağışlayayım.
Yan yana dükkânları vardı.
Behçet Necatigil ‘Tuhafiye’ satardı:
‘Gizli Eserler Ansiklopedisi’ni yazardı.
Turgut Uyar ‘Tütüncü’ydü. En güzel tütünlerini
uzun şiir yapraklarında saklardı.
Edip Canseverin dükkânının üstünde
‘Otel’ yazardı. Bütün odalarında kendisi yatardı.
Oktay Rifat ‘Ders Kitapları’ satardı.
Hiç bir öğrenci okumadı ve hepsi coğrafyadan kaldı.
Cemal Süreya dükkânında resim yapardı.
Cemali Ali’ye benzer.
Şimdi bütün dükkânlar kapandı.