Sokak lambalarının aydınlığında
Seyrettin mi hiç
Gecenin bir vakti
Karın hüzünlü yağışını?
Sonra
Sonra
Üşürken ellerin
Söndürdün mi hiç
İçindeki hasret ateşini
Gözyaşlarınla?
Bir gün şiirlerimi bir kitap haline getirdiğimde üniversite zamanında Anneme yazdığım mektup bu kitapta ilk şiir olmalı demiştim bundan tam 20 yıl önce. Şimdi ilk şiir kitabım olan “Sonbahar ve Sen”
Beni şair yaptı
Bu gece, bu yağmur, bu sigara, bu çay...
Bir de o gidişin yok mu, gidişin...
Hadi gittin diyelim
Dönüp de o bakışı atmayacaktın
İşte orada
Tam da orada asılı kaldı her şey
Ve damladı oradan şiirler
Şimdi bana şair diyorlar
Bilmiyorlar ki
Orada asılı duranın
Gözyaşlarımız olduğunu.
02.00
31.01.2020