Gece gibi hüzün kaplamış gönül bahçemi
Gel anlat desem; ay gibi aydınlat tükenen ömrümü
Yıldızlar gibi göz kırp, çağır beni yanına
Diller sussun gözler konuşsun
Göz göze, diz dize kalalım
Ne sen söyle ne ben sorayım.
Sende gördüğümü görecekler diye,
ödüm kopuyor...
Hep aklıma geliyorsun,
Bak gördün mü?
Senin de gidecek,
Başka bir yerin yok...
Kaçmak istedikçe
Sana yakalanıyorum
Söndürmek istedikçe
Sana yanıyorum...
Yenildim işte
Ama yine de
Seni seviyorum.
...
Sana bir sarılsam şimdi
Kırılsa yalnızlığımın kemikleri
Beni yokluğunla savaştırma
Kaybederim ...
Özdemir Asaf
Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde
Yusuf bulunur Kenan bulunmaz
Bu aklı fikr ile Leyla bulunmaz
bu ne yâredir ki çare olunmaz
Aşkın pazarında canlar satılır
satarım canımı alan bulunmaz
Yunus öldü diye sala verirler
ölen beden imiş âşıklar ölmez