Başka bir deyişle, kimliğinizi biçimlendiren kanıtların büyük bir kısmını alışkanlıklarınız sağlar. Bu açıdan, alışkanlık edinme süreci aslında kendiniz olma sürecidir.
Her hedefin arkasındaki üstü örtülü varsayım şudur: "Hedefime ulaştığım zaman mutlu olacağım." Hedefi öne koyan zihniyetin sorunu, mutluluğu sürekli bir sonraki kilometre taşına kadar erteliyor olmanızdır. Ben bu tuzağa sayısını hatırlayamadığım kadar çok düştüm.
Eski bir görevi otomatikleştirmenin ya da yeni bir beceride ustalaşmanın etkisi daha büyük bile olabilir. Düşünmeden ne kadar görevin altından kalkabilirseniz beyniniz diğer alanlara odaklanmada o kadar özgür kalır.