Gözlerin hafızası vardır. Kulakların da. Aynı biçimde, parmakların ve burnun hafızası vardır. Hemen hemen zihni hafızamıza yardım edemeyecek olan hiçbir hissimiz yoktur. Ona en fazla yardım edebilecek olan iki duygu kesinlikle görme ve işitmedir.
Gerçekten, dünyada yalnız öğretici kitaplar olmadığını ve iyi yatkınlığı olan bir zihin kültürünün öğretici kitaplardan olduğu kadar, böyle olmayan kitapların okunmasından da zenginleşeceğini unutmayalım.
İki zeki okuyucunun birbirlerine okumayı nasıl öğreteceklerini tahmin edersiniz. Aynı parça birlikte okunur, kitap kapatılır ve okunan şey hakkında karşılıklı soru sorulur.
Asıl güzel sonuç, kendi zihnimizde kitabın bir hayalini ve şüphesiz ki kısalmış, hafiflemiş fakat açık, bütün ve aslına sadık bir hayalini korumaktır. Kısacası, eğer zihnimizde kitabın esasını ve tertibini korumuşsak, amaç ortaya çıkmıs demektir.