Tayibe GÖKTAN PARMAKSIZ
@Taybis
Hayatı anlamaya ve anlamlandırmaya çalışan, hem öğretmen her anda da öğrenen bir anne...Hacettepe Üniversitesi sınıf öğretmenliği mezunu...Meraklı...
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı instagramda paylaşımlarını okuyup beğendiğim bir kariyer danışmanından duyup, araştırmış sonrasında da almıştım. İstemek kitabında Naval Ravikant’ın ismine denk gelince ise merak edip öne çekmiştim. Kitap Naval Ravikant ile yapılan podcast, röportaj ve sohbetlerden, ayrıca Naval Ravikant’ın twitter paylaşımlarından derleme. Kitabın kopyasına ücretsiz ulaşılabiliyor zaten. Kazanç elde etmek amacıyla yazılmamış yani. Ben kitabı elime alıp “bu adam kimmiş?” diye araştırana kadar tanımıyordum kendisini. Hindistan’dan gelip Amerika’ya yerleşen, oldukça yoksul bir aileye mensup biri anladığım kadarıyla Ravikant. Şimdi ise çok varlıklı bir girişimci ve yatırımcı. AngelList’in CEO’su ve kurucu ortağı. Biraz sıra dışı biri anladığım ve okuduğum kadarıyla. Zengin olduktan sonra felsefeye merak sarmış, çünkü paranın mutluluk getirmediğini görmüş sanıyorum. Kitabın ilk bölümü zenginlik tavsiyeleri dolayısıyla bana çok hitap etmese de, her kısmından kendimce aldığım bir şeyler vardı. Kitabı ve Naval Ravikant’ın hayattan damıttıklarını beğendim. Başkalarının ilkeleri ve kendilerine belirledikler yöntemler üzerine okumayı seviyorum sanırım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Belki kitapla ilgili ismi ile de bağlayarak kısaca şöyle diyebilirim “Gölgeler çekildiğinde gerçekler kalır. Ancak bazılarımız gerçeklere tahammül edemeyeceğimiz için ya da gölgeler bizi mutlu ettiği için gerçekleri görmek istemez ve hep gölgelerle yaşarız, biraz eksik biraz yarım…”
İçine doğduğumuz aileyi ve toplumu seçemiyorsak, başımıza gelenler, kader midir seçim mi diye sorgulamama sebep olan kitap.
Bazı kitaplar ve karakterler sizi sarsar. Bundan sonra ara ara aklıma gelecek eminim Pascual Duarte. Yaşadıklarını ve hazin sonunu düşünerek üzüleceğim. Nermin Yıldırım’ın “Ev” kitabından duyduğum kitabı iyi ki okumuşum diyorum.
Kıskanmak adı sebebiyle çok merak ettiğim kitaplardan biriydi. İnsana ait duyguları merak ediyorum aslında. Çünkü hiç olmadık bir anda duygular benliğimizi sarıyor ve doğru düşünme yeteneğimizi sekteye uğratabiliyor. Kitap kardeş kıskançlığını konu alıyor.
Duyguların oluşması ve insanı esir almasında ebeveynlerin ne kadar önemli olduğunu iyi işlemiş. Kardeşinin uğruna hayatının heba edildiğini anlayacak kadar zeki olan Seniha, kardeşinin hayatını karartırken bir an için tereddüt etmiyor. Schopenhauer’in Mutlu Olma Sanatı’nda dediği gibi “Hiçbir şey kıskançlık kadar uzlaşmasız ve acımasız değildir.” Ancak bana göre düşmanlığı en çok kendine zarar veriyor. “Başkasının mutlu olması seni rahatsız ediyorsa asla mutlu olamazsın.” diyen Seneca ne kadar da haklı.
Seniha bir anti karakter ama hikayesi beni üzdü. İçindeki kıskançlık ve haset duygusunun ateşiyle heba olmuş bir ömür. Bence güzel ve okunması keyifli bir kitaptı.
Cennetin Doğusu, Steinbeck’in okuduğum ikinci romanı oldu. Gazap Üzümleri’ni okurken çok yorulmuş ama beğenmiştim. Cennetin Doğusu’nu ise keyifle okudum ve çok beğendim. Beni Steinbeck’in yazınına hayran bırakan kitap olarak kişisel tarihime ekledim. Bir romana göre çok yerin altını çizdim kitabı okurken.
Beni düşündüren ve eleştirdiğim yerler de oldu kitapla ilgili. Mesela Cathy karakterini fazla kötü çizmiş Steinbeck. Bana o sebeple biraz masalsı geldi Cathy. Gerçi hilkat garibesi demiş yazar zaten çizdiği karakter için. Bugün bizim tabirimizle psikopat denilen insanlardan. Ancak bir psikopatı bile psikopat olmaya götüren sebepler aramaya alışmış zihnim Cathy’nin kötülüğüne hiçbir sebep bulamayınca biraz bocaladı açıkçası.
İnsan zihni bir kavramı en iyi zıddıyla anladığı için belki de Cathy karakterini bu kadar kötü Adam karakterini ise bu kadar iyi çizdi Steinbeck. Bu iyi ve kötü arasında ise Samuel ve Lee duruyordu sanırım. Çok okuyan Lee ve Samuel sanki hakikatin temsilcileriydi kitapta.
İnsanın yaşamını, seçimleriyle kendisinin oluşturduğunu çok iyi anlatmış yazar. Özellikle yetişkin olduktan sonra sorumluluk bireyde ve seçimlerimiz bizi biz yapıyor aslında.
İnsan mükemmel olamaz. İyinin ve kötünün nüvesini içinde taşır. Kötülüğünün bilincinde olarak iyiliği seçmezse ise kibre kapılır tıpkı Aron gibi. Kibir ise bir başka tuzaktır insan için, içine düştüğünüzde o da tıpkı kötülük gibi insanı yok eder. Cal ise tam olarak insandı. Yaşadığı duyguların farkında ve hep arayışta.
Kısaca beni kötülük, iyilik kavramları üzerine düşündüren güzel bir kitaptı Cennetin Doğusu. İçindeki bazı karakterleri kendime katmak istedim okurken. Lee’nin sakinliğini, öğrenme aşkını, dürüstlüğünü, olayları ve insanları doğru değerlendirme, oldukları gibi görme yetisini, Samuel’in
