MIT'deyken sık sık insanlara oyun oynamak hoşuma giderdi. Bir defasında makine çizimi dersinde şakacı biri bir Fransız Eğrisi (düzgün eğriler çizebilmek için eğri bir cetvel) kaptı ve "Bu şeyin üzerindeki eğrilerin özel formülleri var mı acabar" dedi.
Bir an düşündüm ve sonra, "Elbette var. Bu eğriler çok özel eğrilerdir. Gel göstereyim" diyerek Fransız eğrimi kaptım ve yavaşça döndürmeye başladım. "Fransız Eğrisi öyle yapılmıştır ki her eğrinin en alt noktasındaki teğet nasıl döndürürsen döndür hep yatay kalır."
Sınıftaki bütün çocuklar Fransız eğrilerini havada tutup farklı eğimler veriyorlar, kalemlerini en alt noktada eğriye değdiriyorlar ve teğetin gerçekten yatay doğrultuda olduğunu keşfediyorlardı. Her ne kadar daha önce yeterli matematik dersi almış ve herhangi bir eğrinin alt minimum noktasında- ki türevinin (teğet) sıfır (yatay) olduğunu öğrenmişlerse de bu "keşif'ten çok heyecanlanmışlardı. İkisini birbiriyle bağdaştıramamışlardı. Neleri bildiklerini bile bilmiyorlardı. Insanlarn anlayamıyorum. Irdelemeyle anlayarak öğrenmiyorlar, başka yollarla -ezberleyerek ya da başka türlü- öğreniyorlar. Bilgileri son derece kınlgan!