Nietzsche ‘Amor fati’ aforizmasıyla yazgımızı sevmemiz gerektiğinden bahsetmiştir. Hölderlin’in de buna benzer bir nüktesi vardır: ‘Üstün olmaya çalışmayın, yazgıyı sayın ve katlanın dünya acemisi olmaya.’
Dikkate alınası…
Zihin, aynı anda iki farklı düşünceye odaklanamaz. Bunu sırayla yapar. Ancak ışık hızıyla gerçekleştirilen manevralar yüzünden insanlar aynı anda milyonlarca düşünce tarafından işgal edildiklerini iddia ederler. Oysa zihin herhangi bir anda sadece tek bir düşünceye odaklanabilir.
Bir düşüncenin gerçek doğum yerini öğrenmenin yollarını araştırdın. Ancak bulamadın. Alabileceğin tek önlem, duygu merkezlerini daraltmak, dolayısıyla çekim alanlarını küçültmek olabilirdi. Bu yolu seçtin. Olabildiğince az hissetmek. Duygularını olabildiğince önemsememek. Ne sevgiyi ne de nefreti ciddiye almak. Pürüzsüz bir düşünce ağı kurabilmek adına duygularının boğazını sıktın. Bazıları kangren olup öldü, bazıları cılız hayatlarını sürdürdü. Zihin sınırları içinde, düşüncenin duygudan başka düşmanı yoktu ve sen bunun farkındaydın.