Telman

Telman
@Telman_00
Kritik düşünme becerilerinizi ve teknolojiyi kullanarak, aktif olarak öğrenebilir ve yaratıcılığınızın da yardımıyla analitik bir sonuca varabilirsiniz.
@Telman_00·
·
sabitlendi
Değişmez bir kural;
Bir insanla gereğinden fazla ilgilenirsen onu şımartırsın. Ve bir insana gereğinden fazla iyilik yaparsan onu kaybedersin.
Psikoloji
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Psixoloqların gəldiyi ümumi rəyə görə istənilən insan yaşlaşarkən qocalıq sindromu deyilən bir mərəzə tutulur. Bu, hərədə bir formada təzahür edir. Sindromun cəhətlərindən biri də özünə qarşı edilmiş ən xırda diqqətsizliyin yaşlı insan tərəfindən böyük tərbiyəsizlik kimi qəbul edilməsidir.
Psikoloji

Telman

, bir kitabı okumaya başladı
Fəxrəddin Qasımoğlu
10/10 · 5 okunma
Hotel Transylvania (2012)
Bir baba olarak, ailenin güvenini sağlamak için her şeyi yaparsın. Onların güvenini sarsmak zorunda kalsan bile...
İnsan ve Duygular
Maraqlı Dialoqdan Doğan Şeir...
Bir gün Mikayıl Müşfiqi Rəsul Rza evinə dəvət edir. Xeyli söhbətdən sonra süfrəyə yemək gətiriləndə Müşfiq gülümsəyərək: — Mən ömrümdə bu böyüklüyündə qutab görməmişəm, — dedi, — ac adam bunun ikisini güclə yeyər. Dostlar gülüşdülər. Rəsulun anası isə dedi: — Oğlum, bu, qutab deyil. Şirvanda hamı ona kətə deyər. Çox dadlıdır. İçərisinə ən ətirli göyərtilər, bir də turşu əvəzinə nardança qoymuşam. Nuşi-canlıqla yeyin. Müşfiq ilk dəfə eşitdiyi «kətə», «nardança» sözlərini ağızucu təkrar etdi. Nədənsə bir anlığa xəmir yayan Rəsulun anası ilə sac üzərində kətə bişirən qaynanasına baxdı və dərindən köks ötürdü. Bir papiros yandırıb, ürəyində həmişəlik qubar salmış bu sözləri pıçıldadı: — Görəsən, anam sağ olsaydı... Həmin axşam Müşfiq üzünü xatırlamadığı, sözünü, söhbətini yada sala bilmədiyi, 2 yaşında ikən itirdiyi anası Züleyxa haqqında şerini yazdı: Ana dedim, ürəyimə yanar odlar saçıldı, Ana dedim, bir ürpəriş hasil oldu canımda, Ana dedim, qarşımda bir gözəl səhnə açıldı, Ana dedim, fəqət onu görməz oldum yanımda. Ana, ana!... Bu kəlmənin vurğunuyam əzəldən, Onu gözəl anlatamaz düşündüyüm satırlar. Ana olmaz bizə hər bir “yavrum” deyən gözəldən, Çünki onun xilqətində ayrıca bir füsun var. Başqa aləm yaşamadım böylə gözəl biçimdə, Onu kimsə gözəlliyin cilvəsində yaratmış; Ana, ana... çiçəkli bir fidandır ki, içimdə Ta əzəldən kök salaraq, ürəyimdə boy atmış. O fidanı bəzi vaqıt istiyorum çəkərək, Qoparayım ürəyimdən, fəqət onda varlığım Sızıldarkən, sanki bir səs qopub incə və titrək Bir lisanla söylüyor ki: - Mənə dəymə, yazığım! Çünki səni mən bəslədim, mən böyütdüm, oxşadım, Söylədiyin sözlər ki var beşiyinin üstündə
Şiir