Şeker
@Teniewenie
"415"
3 Mart
96 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitaplar kadar beni hayal kırıklığına uğratan başka şey yok.
Kitap kötü değildi ama güzel de değildi. Karakterlerin arasındaki ilişki, samimiyet bana geçmedi. Bir şeyler eksikdi.
Yazın kafa dağıtmalık okunabilir kitap ama okumasam da olurmuş dedim.
En sevdiğim şey baş karakter erkek olabilir. Çünkü adam NAZİK!! Uzun zamandır gına geldi öküz gibi, yok ben bağlanamam, ben problemliyim erkeklerinden. Adam gayet normal, sevimliydi.
Neyse, yine de bir şans verebilirsiniz.
Reklam
Elmalar aşkına!
Sonlara doğru yüreğim ağzıma geldi. Birinci kitaptan çok daha güzeldi. Şükür ki, Jacks'i bol bol gördük bu kitapta, Evangeline birinci kitaba nazaran daha iyi yazılmış ama yine de çok sevemiyorum bu kızı, vampir çocuk Luc'u daha çok seviyorum hatta. Apollo'yu da sevdim aslında ama çocuk yan karakter olarak harcandı biraz.. Yani Jacks de öyle ayılıp bayıldığım bir karakter değil di ta ki bu kitabı okuyana kadar...
Vampirler, lanetler, cadılar, büyüler, tanrılar, elmalar, hatta ejderhalar, sihirli partiler, yani ne arasan var.
Her şeye rağmen gerçek aşkı bulma umudunuzu kaybetmemeniz ve Evangeline'nin yaptığı hataları tekrarlamamanız dileğiyle...
Serinin en sevdiğim kitabı bu oldu. İkinci kitap yüzünden beklentilerim biraz düşüktü ama beni şaşırttı. Büyük bir heyecan ve merakla okudum ve bu kitap serinin diğer kitaplarına nazaran daha akıcıydı. Okurken karakterlerle aynı duyguları paylaştım. Bu sihirli masala veda etmek benim için biraz zor.
Şimdi gelelim sevmediğim kısımlara. Kız kardeşlerin iki erkek arasında gidip gelmeleri beni sinir krizlerine soktu, yazar sanırım böyle şeyleri seviyor. Özellikle de Scarlett'in Nicolas ile Julianı yarıştırmak istemesine çok sinirlendim.
Ve tabi ki kitabın sonu... Sanki çocuğum olmuş ve özene bezene büyütmüşüm de mürvetini göremeden göçüp gitmişim gibi hissediyorum. Ne olurdu sanki araya birkaç tane daha mutlu oldukları sahneler yazılsaydı.
Çoğu şey, hatta son 70 sayfa biraz aceleye gelmiş gibi. Yine de çok rahatsız etmedi.
Herkese önermekten bıkmayacağım bir seri.
Masallara ve mutlu sonlara olan inancınızı yitirmemeniz dileğiyle..
İkinci kitap da en az birinci kitap kadar kafa karıştırıcıydı. Ama ben Caravalı daha çok sevdim.
Kitap yine merak uyandırıcı bir yerde bitti. Tella'nın verdiği mücadeleyi okumak keyifliydi. Bu kitapta Legendin kim olduğunu öğreniyoruz (ben uzunca bir süre buna şaşıracağım). Kitabın sonunda Scarlett birazcık gözümden düştü. Dante'yi sevdim mi sevemedim mi karar veremedim ama yaptıkları centilmenceydi. Ayrıca şu kupa prensiyle ilgili de biraz kafa karışıklığı yaşıyorum. Adamı tam anlayamadım. Bir de bu kitap Caravala nazaran daha mı sıkıcıydı ne, zorladı biraz. Umarım üçüncü kitapta mirelerle ilgili de daha çok şey okuruz ve tüm gizemler çözülür.
Spoiler uyarısı!
Kitap şaşırtmacalarla dolu ama Dante'in kayıp veliaht prens çıkması da ne bileyim biraz zorlama olmuş, üçüncü kitaba biraz malzeme vermiş. Peki adamın Legend olmasına ne demeli? Neden şaşırıyorsam ZATEN BELLİYDİ, kitabın bazı yerlerinde gerekli mesajlar verilmişti ama sanırım bu kadar basit olmasına şaşırdım.
Scarlett'in de seçimlerimi kendim yapacağım ayağına kontla mesajlaşması saçmaydı, kizim Julian neyine yetmiyor?? Özgürlükten anladığın bu mu? Umarım üçüncü kitapta aklın başına gelir.
Kitap mı bitti ben mi?
Uzun süredir hiç şaşırmadığım kadar şaşırdım bu kitapta. 440 sayfa olmasına rağmen binlerce sayfa okumuşum gibi hissediyorum ve bence bunun nedeni kitapta ardı ardına gelişen olaylar. O kadar çok şey yaşandı ki ben bile aklımı oynatdım baş karakter kızı düşünemiyorum artık.
Kitabın yarattığı sihirli, masalımsı, büyülü evreni çok sevdim. Ama Scarlett'in biraz daha maceraperest olmasını isterdim çünkü kitabın yarısı boyunca kızın kuruntularını okumak biraz sıktı.
Yani bir de bu kadar ters köşeye cidden ne gerek vardı? Aklımı oynattım olayları çözeceğim diye. Her şey o kadar mantıklı olmakla beraber bir o kadar da mantıksız.
Derhal ikinci kitabı okumaya gidiyorum.
Reklam