Teokur
@Teokur
30 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Ekmek Arası1000Kitap
Çocuk Henry Chinaski’nin gözünden başlıyor her şey. Fakirlik, Büyük Buhran yılları, babasının o iğrenç suratlı otoritesi, annenin ezikliği, akran zorbalığı, sivilce faciası, alkole ilk merhaba… Her şey o kadar çıplak, o kadar filtresiz anlatılıyor ki sayfaları çevirirken arada durup “ulan bu adam gerçekten bunları mı yaşadı?” diye kendi kendime sordum. Ama en çok da şu hissettirdi: Biri nihayet yalan söylemeyi bırakmış gibi.
Anlatım çok sade, cümleler kısa, vurucu. Şairane süsleme yok, metafor bombardımanı yok. Adam neyse o. Sinekleri cezbeden bok parçası olmayı tercih ediyor kelebeklerin arzuladığı çiçek olmaktansa diyor bir yerde.
Ekmek Arası herkesin seveceği bir kitap değil. Hassas mideliler, pembe hayattan hoşlananlar, “kitap okuyup kendimi iyi hissedeyim” diyenler uzak dursun bence. Ama eğer hayatın kötü taraflarını da görmekten, hatta onlarla biraz dalga geçmekten hoşlanıyorsan; eğer “neden böyle hissediyorum ki?” diye sorduğun anlar oluyorsa… o zaman Bukowski tam senlik. Bu kitap seni yargılamıyor, sadece “ben de ordaydım” diyor.
Kurtlar SofrasındaAlıntı
Kurtlar Sofrası’nı okurken kendimi rahat bir okur gibi değil, sanki zor bir dönemin tanığı gibi hissettim.
Roman boyunca kimse bir anda kötü ya da acımasız olmuyor; şartlar insanları buna itiyor. Herkes biraz kendini kurtarmaya çalışıyor ve bunu yaparken başkalarını ezmek neredeyse kaçınılmaz hâle geliyor.
Kitabın dili anlatılan dünyanın bunaltıcı havasıyla uyumlu. Ayrıca küçük ayrıntılar – bir para konuşması, bir utanç anı, sessiz bir kabulleniş – bende daha büyük olaylardan çok daha fazla iz bıraktı.
Kurtlar Sofrası bittiğinde içimde uzun süre taşınacak bir düşünce ağırlığı kaldı. Bu kitap bana insanların en zor zamanlarda kim olduklarını değil, kim olmamak için ne kadar çabaladıklarını gösterdi. Herkesin biraz “kurt” olduğu bir dünyada, insan kalmanın ne kadar zor ve ne kadar değerli olduğunu hatırlattı.