Acıyor mu?
-Morluk mu? Eskisi gibi değil
"Hayır, ruhun. Acıyor mu? Ağrıyor mu?"
Güçlükle yutkundum. "Evet."
Gözümden düşen bir damla yaşı sildikten sonra bana o nazik gülümsemesiyle baktı. " erkek arkadaşım
bana şiddet uyguluyordu. lnsanlann göremeyeceği yerlerim uzun
süre mor kalırdı. Dışardan mutlu görünüyorduk. Ama ben içten
içe ölüyordum. Yüzümde büyük bir iz bıraktığı zamana kadar bu
istismar döngüsüne bir son vermem gerektiğini anlamamıştım.
Kendimi aşağılanmış hissediyordum, morluklan gizlemek için çok
fazla makyaj yapıyordum. Ancak sonra ondan ayrılmanın bir yolunu buldum. Zamanla dışarıdan görünen çürükler iyileşti ama ruhumdakilerin iyileşmesi çok daha uzun sürdü kalbim paramparça
oldu. Gerçek erkekler, sevgisini göstermek için dokunmak dışında
asla bir kadına el kaldırmaz. Birinin bana bunu yapmış olmasından nefret ediyorum. Birinin beni incitmiş olmasından nefret ediyorum."