İnsan sığındığı evi de yıkar, kokladığı çicekleri sulamaktan da vazgeçer..
Kendi evinin altında kalırsın, kurumuş çiceğine bakarak.. Kalkmaya halin yoktur ama kalkarsın üstüne çöken o duvarların altından.. Yeniden örersin o duvarları daha sağlam örersin yavaş yavaş.. Kapını kilitlersin çiceğini de sen sularsın..
Korkularınla değil de artık yanlızlığınla yaşarsın.