Tevfik Öztürk
@Tevfiko
19 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Hayatımda okuduğum en sağlam kitaptır kendileri. Neden daha önce okumadım diye kızdım kendime. Eser edebiyatımızın en büyük eserlerinden biri bence. Aşırı duygu yüklü bir kitap. Başlarda biraz sıkıldım. Ama sonra gayet sıkılmadan bitirdim. Ahmet Cemil'in çöküşü, İkbal'in sabrı, Vehbi beyin pervasızca ahlaksızca yaptıkları... Halid Ziya Uşaklıgil tabi bu eseriyle büyük bir üstad benim gözümde. Kitapta o kadar kaliteli cümleler var ki. Hiçbir cümle boş değil. Samipaşazade Sezai'nin Küçük Şeyler kitabına çok uzun cümleler var diye eleştiri yapmıştım. Uzun cümleler burda da var ama hiç bıkmadan usanmadan okuyorsunuz ve çok güzel cümleler. Üstüne üstlük o kadar yabancı ve eski kelimelere rağmen. İşte yazardan yazara fark var. İşte o yüzden bence üstad Halid Ziya Uşaklıgil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben okumayın derim
Öncelikle şunu söylemek istiyorum. Eleştirmek veya eser hakkında birşey söylemek benim haddime değil o yetkinlikte değilim. Lakin fikirlerimi söylemekte özgürüm. Şimdi bu kitabı ben hiç beğenmedim. Hatta bitsin diye gözüne baktım. Zorlaya zorlaya bitirdim. Hatta sinir oldum okurken. Zaten kitap küçük kısa hikayelerden oluşuyor. Bendeki kitap 154 sayfaydı. Küçük Şeyler kitabına girmeyen 4 hikaye daha eklenmiş kitabın sonuna ayrı bir bölüm olarak. Ama hiçbirinide sevmedim. Bütün bunların nedenini soracak olursanız; Bi kere hikayeler yarım kalıyor tam bitmiyor gibi birşey. Bana etkileyici de gelmedi. En önemli sebep ise hikayeler 6 7 sayfa iken yazarın çok uzun cümle kurması buda hikayenin başinda söylenmiş Namık Kemalden çok etkilendiği içinmiş. Yahu öykü kitabında bu kadar uzun cümleler niye var, ne gerek var. Bir cümle yazmış o cümle sadece bir uzunca paragraf ve hatta 1 cümleyle 1 paragraf o paragrafla da bir sayfayı yemiş. Ya zaten yazılan hikaye 6 7 sayfa. Bu eziyet niye. Son neden olarak ta cok fazla kopukluk olup hikayeye başlayınca konuyu çok dağıttığını düşünüyorum.
Çığlık garip bir isim
Olay akışı gayet güzel. Başta ön yargıyla yaklaştım. Sonra bu, kitapta bazı uzatmalarla devam etti. Bazen hatta başlarda diyebilirim kitap milim milim işliyor adım adım gidiyor ama ona rağmen romandan kopmuyorsunuz. Akıcılık devam ediyor. Bu bence iyi. Sonradan hikaye zaten güzelleşiyor ve içine alıyor. Sonu da bence güzel bitti...