Kavrayışı bir suç,doğumu bir ceza,yaşamı bir iş ve ölümü de bir gereklilik olan bir insan, kendisiyle nasıl gurur duyabilir ki?
Hafif bir yağmur başladı: radyo söylemişti zaten. Denizin rengi değişiyor; ayrılırken denizi bu renk bırakmak istemiyorum Olric.
Damlalar vapurun kenarına çarpıyor. Islak demir kadar içime sıkıntı veren bir şey yoktur.
Vapuru ıslak bir demir yığını olarak hatırlamak istemiyorum.
Denizi külrengi bir sıvı olarak bırakmak istemiyorum.
Sonra hep bu renkte hatırlarım diye korkuyorum.
