Suhandan
@Tezene61
Sevgiden ziyade yok sermayemiz.
Çiçeği dalında sevenlerdeniz.
*Bir İnceleme Değil Kendime Not!*
Bir insanı veya ideolojiyi dost veya düşman edineceksem önce tanımalıyım. Bana bir şeyler hep söylendi, ben 14 yaşıma kadar hiç düşünme gereksinimi duymadım-ama ailem her zaman araştırmam için beni destekledi. Asla "Bizim dediğimiz doğrudur!" baskısı görmedim- . Evet bu kötüdür veya iyidir. Ama neden? Kendi fikirlerimi oluşturmak adına okumalıyım. Belki sonunda düşüncem değişmeyecek ama en azından biri benim fikrime "Neden böyle düşünüyorsun?" dediğinde cevap verebilirim. Sırf bu yüzden okumam lazım. Bir tek bana öğretileni okursam baktığım pencere manzarasından başka bir şey göremem. Önce başka pencerelerden başka yönlere bakayım sonra "Yine de içlerinde en güzel benim penceremin manzarasıydı." dersem yine kendi pencereme dönerim. (Ki bu zamana kadar çok pencere değiştirme gereksinimi duymadım. Çünkü manzaramdan memnunum. Okumalarım, bana soru sorulduğunda kendimce cevaplar verebilmemi sağladı. Henüz ideolojimi değiştirmemi sağlayacak bir bilgiyle karşılaşmadım.)Ama lütfen... Önce başka manzaralarıda göreyim. Göreyim ki bana "Neden?" denildiğinde "Çünkü bana böyle dediler." cümlesinin komikliğinde boğulmayayım Savunduğum ideolojiyi en güzel şekilde savunmak adına veya benim için doğru ideolojiyi bulmak uğruna her telden kitabı okumaya hazırım. Beyin yıkama değil, düşünce ve fikir oluşturma yoludur benim yolum ve ömrüm boyunca bu yolda gitmeliyim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ümit Yaşar'ın yazdığı Beni Kör Kuyularda Merdivensiz Bıraktın şiirini Münir Nurettin Selçuk bestelemiş, oğlu Timur Selçuk da yorumlamıştır. Kitabın kapağında yer alan kuyu metaforu ise Nuri Bilge Ceylan'ın Ahlat Ağacı filminden alınmıştır.
Bu kitapta karaktere çok az yer verilmesine rağmen beni etkileyen Halil karakteridir. Çünkü o, bizim insanlığımızdır. Kötü ile iyiye, zalim ile mazluma aynı yüzle bakmayan, bakamayan insandır. Kanatlarının altına; iyilikten, adaletten başka bir kavram yerleştirmeden tüm dünyayı alan bir Turnadır.
Eksilmesin dudağından gülüşün eksilse yaşamından güneş
Yüzün kararmasın gecede, gülümse düşlerinde yine
Nereye uçar turnalar, nereye gider gökyüzü?
Alıp kanatlarına umutlarını geçmişin...
Sen yıkıldın altında göğün, yandın küçük bir pervane gibi
Ah, küçük bir pervane gibi
Kim götürdü bakışından ışığı, kim aldı gözlerinden onu?
Kadehlerden yüreğine boşalan acı bir umutsuzluk o mu?
Kime söyledin derdini, kimi sevdin gizli gizli?
Kimler uyandırdı içindeki kötü kırık türküleri?
Ölenlerin adını unutma, türkülerin, meydanların
Ah, bırakmasın onlar seni
Ne de çabuk yıktın kendini sarıldın yalanlara, boşluğa
Hey! bak işçi tulumu giymiş umut!
İsterse uçsun turnalar, isterse gitsin gökyüzü
Alıp kanatlarına bulutlarını rüzgarın...
Ayrıştırmacılık1000Kitap
Ya bizdensin ya insan değilsin düşüncesiyle yetişmiş toplumlar, bizden olmayanlara işkence eden insanlar, bizden olmayanı yakan insanlar, bizden olmayanları 'sabun' yapan insanlar, bizden olmayanın bizim gibi yaşama lüksü yoktur. Acı çekmeli. Peki söylesenize "Biz" kimiz? Siyahsan sarılar seni dışlar, sarıysan beyazlar seni dışlar, beyazsan siyahlar seni dışlar? Fiziksel farklılık yoksa din farklılığı. Din farklılığı yoksa mezhep farklılığı. O da yoksa düşünce farklılığı... Nereye kadar bu döngü? Kesinlikle "Biz" diye bir şey vardır. Lakin biz bütün özellikleri aynı olan "Biz" değil, herkesin farklı güzellikleri olan "Biziz". "Biz" Dünyayız. Dünyayı bazen çocuk gözünden görmek lazım gelir. Çıkar ilişkisi olmadan, başkasının acısını içimizde duyarak, ona sahip çıkıp sarılarak.
Ben bu kitabı kesinlikle bir çocuk kitabı olarak değerlendirmiyorum. 7'den 70'e herkesin okuması gerektiğine inanıyorum. Herkesin, her yaşta anlam çıkarması gereken bir durum. Ayrıştırmacılık.