Nebiye Özer
@Tezerce
Son zamanlarda okuduğum en hoş kitaplardan.Bu kadar geç tanıştığım için üzüldüm.Daha once birkaç yazısını Kafa dergisinde okuduğumu hatırladım.Ancak roman olarak son kitabından başladım.Bir ayrılığın arkasından duyulan her duyguyu o kadar güzel ifade etmiş ki okurken kendiinizden mutlaka birşeyler bulup ayrılık sonrası yaşadığınız acıyı hafifleteceksiniz.Kitabi bir çırpıda bitirebilecek iken bitmesin isteyeceksiniz .Alın aldırın.Okuyun okuttfuurun...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı kitaplar vardır ki hayatının belirli dönemlerinde geriye dönüp tekrar tekrar okunması gerekir.Tıpkı bazı filmlerin tekrar izlenmesi gerektiği gibi.Simyacı yaklaşık 25 yıl önce okuduğum bir kitap.Ve yıllar sonra karşıma bibliyoterapi çalışması sırasında çıktı.Ve anladım ki o zaman okuduğum ben ile şimdiki ben arasında geçen zaman kitabın ruhunu daha iyi anlamama aracı olmuş.Kitabi okurken kendi Kişisel Menkıbemi de düşündüm durdum zihnimin içinde.25 yıl önceki okumamda neydi bilmiyorum ama şunu biliyorum ki insanın bu hayatta olma sebebi ve coşkulanma sebebidir menkıbesi.Umarım tüm insanoğlu ve insan kızları olan biz ölümlüler kendimizi gercekleştirmeden göçüp gitmeyiz bu hayattan.Ve umarım doyumlu bir hayat yaşarız ömrümüzün sonuna kadar.Ancak insan o zaman daha iyi ölebilir...
Okurken insanı ilmek ilmek içine çeken ve yaşadığı hayatın neresinde olduğunu sorgulatan; bizden ,yanıbaşımızdaki hayatlardan örülü sıcacık hikayeler.Hüznü, aşkı, cesareti , ölümü yani insaňa dair ne varsa yaşadığımız,gizledigimiz söylemekten korktuğumuz herşeyin hikayesi..
Dipnot:Kitapta yer alan müzikler eşliğinde okuduğunuzda sizi inanılmaz bir yolculuğa da surukleyecektir
Dün de bugün de insan olmanın hele de kadın olmanın zor olduğu bu hayatta Dünya'nın çürümüşlüğüne başkaldıran Donna Kişotlar için yazılmış muhteşem bir manifesto.Kelimelerin insanın ruhuna çengel atıp delik deşik ettiği muhteşem bir anlatım..İnsanı insan olmaktan utandıran yüzleşme...
Pandemi döneminde kesfettigim ve diline ,duygusuna ,kelimelerle dansına hayran kaldığım kadın Nermin Yıldırım.Bu kitap okuduğum son kitabi.Herbirinde beni ayrı bir yolculuğa çıkaran kitaplarını birbirinden üstün tutamam elbette ama ilk tanıştığım kitabı Saklı Bahçeler Haritasının yeri hep özel.Ruyalar Anlatılmaz kitabı ise birkez daha yazarı neden bu kadar sevdiğimi pekiştirdi.Kocasının izini süren bir kadının (Pilar) çıktığı yolda karşılaştığı insanlar,aile olmanın içten içe yarattığı görünmez bağlar ve hicbirzaman konuşulmayan sırlar..Ve psikolojik analizler, betimlemelerle harmanlanmış soluksuz okunan bir kitap.İyi ki çocukken duvarlarına kelimeleri asmış da bizi mahrum etmemiş kendisinden Nermin Yıldırım.Hep yazsın hep okuyalım..
