Fatoş
@Tfatos
Örseli bir bahçenin
Acemi gülüyüm.
Bilmedim bir türlü
Bilemem,
Bir mevsimlik rengi ben
Dörde nasıl böleyim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnızlık biricik benzerliğimiz oldu
Payımıza düşen o yanlış ilişkilerden.
(Herkese acısı kadar)
Bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz
Biçim veremediğimiz şeylerin
Biçimini alıyoruz
Belleğin ve fotoğraf makinesinin ayrım gözetmeyen gözleri bilinçli olarak algılanandan daha fazlasını özümser ve bunların hepsini daha sonra incelenmek üzere kaydeder. Bir fotoğrafın zamandan bir görüntüyü koparıp sonra onu tekrar dünyaya sunması gibi, Bellek de sonradan kavrayış haline gelir. Bellekte saklananlar bir sarsıntının etkisiyle gecikmeli olarak bilgiye dönüşür ve Benjamin'in başka bir yerde belirttiği üzere, şeylerin hakiki -sürrealist- yüz ifadelerini takındığı an olan “tanınabilirliğin şimdisi"nde infilak eder. Geleceğin yankıları saatli bomba gibi geçmişte gömülü durmaktadır.
[On dokuzuncu] yüzyıl ortasında kibritin icadıyla, ani bir el hareketinin bir dizi süreci tetiklemesi şeklinde ortak bir unsura sahip bir dizi yenilik meydana gelir. Bu gelişme pek çok alanda gerçekleşir; somut örnekleri içinde, eski telefon modellerinin manyetosunu sürekli çevirme işinin yerini ahizenin kaldırılması hareketinin alması vardır. Bir şalteri indirip kaldırma, jeton atma, düğmeye basma vb. sayısız el hareketi arasında en büyük sonuçlara yol açanı, fotoğrafçının deklanşöre basmasıdır. Parmağın bir dokunuşu bir olayı sonsuza kadar sabitlemeye yeterli olmuş, fotoğraf makinesi tabiri caizse âna kendi bitişinin sarsıntısını yasatmıştır.