Fatoş
@Tfatos
İnsan, güneşin altında doğan ve ölen şeylerin değerini bilmemiştir.
İnsanlık, onu yadsıyan olayların içinde âşıkâne yaşar...
Bir varlıktan ayrılırken bir yanılgının daha elimden çıktığını, onda bıraktığım yanılsamayla yoksullaştığımı biliyordum...
Herkes yalnızlığını kendi akışına bıraksaydı, Tanrı, mevcudiyeti her noktada kendimize karşı duyduğumuz o korkuya ve terbiyemize bağlı olan bu dünyayı yeniden yaratmak zorunda kalırdı...
- Kaos mu? - Öğrenilen her şeyi reddetmektir, insanın kendi olmasıdır...
Ten acının dürtmesiyle uyanır; bu uyanık ve lirik madde, kendi eriyişinin şarkısını söyler. Tabiattan ayırt edilemez olduğu müddetçe, unsurların unutuluşu içinde serilip yatmıştır: Benlik tarafından henüz zaptedilmemiştir. Istırap duyan madde yerçekiminden
kurtulur, evrenin artakalan kısmına artık bağlı değildir, kendini gevşemiş bütünden tecrit eder; zira bir ayrılık etkeni ve bireyleşmenin etkin ilkesi olan acı, istatistiksel bir alınyazısının zevklerini inkâr eder.