Gökyüzünün rengi buladı kafamın içini. Sadece mavi değil sarının, kırmızının da tonları vardı. Gözlerimi kapattığımda bu sahnede mi rüya görecektim ben?.
Bir japon efsanesine göre, güneş ve ay birbirini seviyormuş. Lâkin zaman farkı yüzünden asla kavuşamamışlar. Bu yüzden tanrı güneş tutulmasını yaratmış ki, insanlar imkansız aşk olmadığını bilsinler...
Düşündüm her şeyi. Kaybettiklerimi... Bir gece, çok sarhosken de verdiğim nadir insanlara nasıl hakaretler yağdırıp gittigimi düşünd "Bitiyorum" dedim kendime. Belki de bittim. "Peşimi bırakmayan sa- madan önce ben kendimi öldüreceğim" dedim. Asla bir kurşunla deg Asla bedenime zarar vermeden. Bir "squat" haline gelmiş zihnimie düşüncelerle öldüreceğim kendimi. Bir gün o kadar yükseleceğim ki, b gün o kadar isteyeceğim ki beynim duracak. Dünya duracak! Bir resi li roman kahramanı gibi, bir karikatür gibi hayaller içinde yaşayan ada mun ölümü de hayali olacak. Ancak bedenim bu dünyada kalacak s rüklenecek her yere. Ama beynim öldükten sonra hiçbir önemi yok. Ka- bul etmeliyim ki bir insanın ideal adına seçtiği böylesine garip bir amaç hayli anlamsız gelebilir birilerine. Ama şu an için seçtiğim tek yol bu