Tuğçe
@Tgcey
Notlar yerine burayı kullanıyorum. Ciddiye alınacak paragraflar değill <3
Düşündüm her şeyi. Kaybettiklerimi... Bir gece, çok sarhosken de verdiğim nadir insanlara nasıl hakaretler yağdırıp gittigimi düşünd "Bitiyorum" dedim kendime. Belki de bittim. "Peşimi bırakmayan sa- madan önce ben kendimi öldüreceğim" dedim. Asla bir kurşunla deg Asla bedenime zarar vermeden. Bir "squat" haline gelmiş zihnimie düşüncelerle öldüreceğim kendimi. Bir gün o kadar yükseleceğim ki, b gün o kadar isteyeceğim ki beynim duracak. Dünya duracak! Bir resi li roman kahramanı gibi, bir karikatür gibi hayaller içinde yaşayan ada mun ölümü de hayali olacak. Ancak bedenim bu dünyada kalacak s rüklenecek her yere. Ama beynim öldükten sonra hiçbir önemi yok. Ka- bul etmeliyim ki bir insanın ideal adına seçtiği böylesine garip bir amaç hayli anlamsız gelebilir birilerine. Ama şu an için seçtiğim tek yol bu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sokak Parçalarıİnsan ve Duygular
... Ve belkide ben bundan ibarettim. Senelerdir değiştirmek için her şeyimi verdiğim ben aslında buyum. İçimde bir şeyler kıpırtadan başkalarının ağzından çıkan sözler ya da belkide hayallerden oluşmuş bir beyinim ben. Belki kırmızı saçlar, güneş vurunca sahil kumunu anımsatan gözlerim ben. Bunların hepsi miyim yoksa hiç birisi miyim. Neyim? bu vâr olduğum beden, zihnimde karmaş dolaş gezinen düşünceler. Hangisi benim, hangisi doğru benliğim. Kitaplığımda dizilen onlarca kitap, çekmecede dolup taşan onlarca film cd'si. Hepsi kendime bir şeyler katmak için verdiğim bir çaba. Şöyle söylemiş 90 sene önce yaşayan filozof, böyle demiş 3 günce tutup kendini asan adam. Evet onlar bir şeyler söylemiş, peki ya ben? Ben ne söylüyorum bilmiyorum. Her şeyim başkalarından alıntılarla ibaret. Belkide herkes aynı şeyi yaşadığından onlara benzediğimi düşünüyorum. Nerde sorun? Neden bu kadar karmaşık kafamın içi?
Son olacak başlangıçİnsan ve Duygular
"İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum, ama izin vermezlerdi."