Biz nasıl yeni bir zaman yaratacağız
Biz nasıl bu çürümeden arınacağız
Biz nasıl birbirimizin onurunu koruyacağız
Biz nasıl özgürlüğümüzü hatırlayacağız
Dağ taş ölüm. Otlar bile mezara döndü
Bu çaresiz merhametle hangi yara kabul eder bizi
O çocukların bedenine koyuyoruz her gün başımızı
Yazık bize! Hepimiz korkunun ev sahipleriyiz.