Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğimiz, vücut denilen şu toprak yığınının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Bir hüznü andıran bakışı senelerce anımsar. Bir sözü, bir gülüşü yıllarca saklar. Etrafından baş dönmesi verecek şekilde büyük bir hızla geçen bütün anı ve üzüntüleri hemen kaydetmeye çalışır. Bu katlanılması güç çalışma ile bütün kuvvet ve dermanı kaybolunca bize ümit veren gelecek biter. Hayatımıza yoldaşlık eden geçmiş, unutkanlık denizi içinde yok olur. O zaman ağır yara almış bir asker gibi bizi mezarın kapısında bırakarak hizmetini terkeder.
Zavallı çocuklar! Sizlerin o minik elleri birkaç asırdan beri insanlığın altında inlediği esaret zincirlerini kırmak için değil, belki kendiniz gibi küçük kuşları, güzel çiçekleri okşamak içindir.
Kitaba 8 puan verdim çünkü şimdiye kadar az bilinen veya hiç bilinmeyen şeyleri tek bir kitap içinde özet bir şekilde bize sunuyor. Sağlık alanında geleneksel bilginin dışında kitap yazmak cesaret isteyen birseydir.
Kitabın anlatım tarzı oldukça basit ve anlaşılır. Hiç sağlık bilgisi olmayan bir insan da rahatlıkla okuyup anlayabilir. Sıkıcı bölümü yok. Sürekli yeni bilgiler veriyor.
En önemlisi de size, hayatınızı etkileyen herşeyin ta anne karnında başladığını anlatıyor. Bu kitabı okuyup strese girip evhamlanmak yerine daha bilinçli nasıl olabilirim ona çalışmalıyız. Zaten en son yazar da diyor, siz ve eşinize en doğru ne geliyorsa onu yapın gerisini boşverin.
Aşağıdaki bazı incelemelerde kitabın olumsuz örnekler üzerinden ilerlemesi sebebiyle strese girdiğini belirtip yarıda bırakanlar olmuş. Bu gayet normal. Ama kitabin verdiği bilgilerin tamamı bilimsel ve doğrudur. Sırf bu yüzden kitaba olduğundan daha düşük puan vermek bana haksızlık geliyor.
Tavsiyem ise şu; kitabı, hamileliğinizin son aylarında değil de daha henüz ilk aylarında ya da çocuk yapmaya karar verdiğinizde okuyun. Hatta en doğru zaman çocuk yapmaya karar verdiğiniz zaman olacaktır.
Haa babalar mi? Babalar istediği zaman okuyabilir
Özellikle, mutsuz ve kabullenemeyen annelerin çocuklarında görülen duygusal ve fiziksel hasarların tek sorumlusu zararlı annelik hormonları olmayabilir. Cenin kendisini kabul etmeyen bir ortamda hissediyorsa, hamilelikte kendi fiziksel desteğini keserek kendine zarar veriyor olabilir.