"Merhametli Cevherciğim! Ah! Niçin kendini bu hale koydun. Ben sana ne yaptım ki benim uğruma hayatını feda ettin."
Cevher sönmeye yüz tutmuş bir sesle:
"Çünkü seni seviyordum. Zararı yok. Seni ilk gördüğüm zaman gözlerin kalbimde öldürücü yaralar açmıştı. Zaten yaşayamazdım... "
İnsan, hayatının hangi safhasında olursa olsun, annesinin nazarında hep bir çocuktur. Gerçekten mert bir yaratılışa sahip bir erkeğin ağlayışı kadar kadında acıma duyguları uyandıracak bir şey düşünülemez. Hele hele o kadın anne olursa...