Sumashi
@Thanatosx
Şu anda okuduğu kitap
Nail Gaiman elinden güzel bir uyarlama. Şiirsel dilini ve çizimleri çok beğendim. Keşke daha uzun olsa da okusaydım. "Dost kitabevinde tanıştığım eserler" arasına giren keyifli bir çizgi roman. Bazen dost kitabevine görülmemiş kitapları ve çizgiromanları görmek için gitmek insana katkısı oluyor :d
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aile Fotoğrafındaki Beyaz Tehlikeİnsan ve Duygular
Yazar Jonice Webb, çocukluktaki duygusal ihmalin aslında ne kadar tehlikeli, sinsi ve fark edilemez olduğunu aktarmak için bu tanımı kullanıyor, onu aile fotoğrafındaki beyazlığa benzetiyor. Aslında orada olan, tanımlanması zor olduğu için fark edilemeyen, varlığı ile insanın kafasını karıştıran duygusal ihmal ve insanı hayatı boyu takip eden o garip his: Boşluk hissi.
Kitap temelde üç konu ve bu konuların alt başlıklarıyla ele alınıyor. Yazarın ilk önceliği bu boşluk hissine sebebiyet veren, insanın içinde büyürken karakterini inşa ettiği aile ortamının bizi nasıl etkilediği ile başlıyor ve 12 farklı aile-ebeveyn tutumunu ele alarak örnekler veriyor. Bu örnekteki bireylerin her birinin hoşluk hissini yaşama şiddeti, şekli türü ve başa çıkması birbirinden çok farklı seviyede. O yüzden söyleyebilirim ki içinden bir, belki iki tanesinde kendi ailenizin çocukluğunuzda size karşı tutumunu gözlemlemenizi sağlayarak çocukluğunuza ayna tutabilir. Sıkı tutunun.
Bir diğer bölümde ise duygusal ihmal mağduru bireylerin sıklıkta gösterdiği davranışları aktarıyor. Bunu yaparken yine hikayelerden yararlanarak karakterler aracılığı ile duygusal ihmalin gerçek hayatta neye benzediğini bize yansıtıyor. Yazar tek bir hikaye örneğini tüm ebeveyn rollerine uyarlayarak bizlere tek tek ihmalin farklı yüzlerini bir hikayenin farklı versiyonları olarak gösteriyor. Burada oluşturulan kurgu bir çeşit "ya böyle olsaydı" kurgusu olduğundan dolayı okuyucuyu farklı bakış açısından düşünmeye sevk ettiğini söyleyebilirim.
Son bölümlere doğru ise ihmalin fark edilmesi, hayatta başka ne şekillerde karşılaşabileceğimizi gösteriyor. Örneğin aşırı ya da az yeme davranışının duygusal ihmal ile bir bağlantısını kurmakta zorlansam da ihmalkar ebeveynlerin çocuklarına davranışları sonucunda yemek ile