Sonra içime hatta dışıma kapandım. Küsmek gibi bir şey. Bir çeşit gölge fesleğeni.Bir çeşit olmayan hayat.Epeyce göçebe yaşadım,sadece iki valizim oldu.Bir yığın insan tanıdım. Ama hep yalnızdım.
Şimdi konuşmuyorum, seneler sonra da konuşmayacağım. Hiçbir zaman karşılarına geçip intikam almayacağım. Düştüklerinde iyi olmuş bile demeyeceğim. Benim kelimelerim sesimden çıkıp kimseye çarpmayacak. Keşke bunun anlamını biraz olsun bilseydiniz. :) Sabahattin Ali