Nasıl bir uçurum kusursuzluğuna ulaşmışım ki düşecek yerim bile kalmamış?
"Acı çekmediğimiz sürece sahte bir dünyada yaşarız . Acı çekmeye başladığımızdaysa hakikatin dünyasına gireriz, gireriz
girmesine de hemen sahte olanı özleriz.
Bütün bu mezar yığınlarına bakınca, insanın ölmekten başka derdi yokmuş diyeceği geliyor.
Artık sadece mezar çukurunun içinde enine boyuna düşünmenin zevk vereceği şeylere kafa yormak..
Sadece, canım isteyince ölmek elimde olduğu için yaşıyorum: İntihar fikri olmasa, kendimi çoktan öldürmüş olurdum.
Ölme arzusu yegane tasam oldu; ona her şeyi feda ettim, ölümü bile."