Emre
@TheDude
Muhteşem!1000Kitap
Neyle başlasam inanın bilemiyorum. Uzun zamandır bu kadar zevk alarak ne okudum hatırlamıyorum bile. Sandorson yarattığı evren ve karakterlerle muhteşem bir eser ortaya çıkarmış. Büyü sistemi, coğrafyası herşeyi çok orijinal ve ince düşünülmüş şeyler. Herkese bu muhteşem üçlemeyi okumasını tavsiye ediyorum.
Reklam
Çizgi romanlara pek meraklı bir insan değilim ama Kara Kule için bir istisna yapabilirim. Neden olmasın?
Kara Kule'yi okurken çok büyük bir zevk almıştım ve bu zevki çizgi romanında da yaşamış bulunmaktayım. Çizimler çok iyi ve kurulan diyaloglar kitapların ekseni etrafında dönüyor.
Kara Kule'nin yolunda canımız feda.
Anlatılan hikayeye bayıldım.
Kitapta robot Andy'den bahsedilmesi ve Susannah'nın rüyasında kendisini böcek yerken görmesi gibi Calla'nın Kurtlarına çok güzel göndermeler vardı.
Roland'ın annesini öldürdükten sonra çektiği vicdan azabını ve o dönemlerde neler yaşadığını öğrendik. Okurken çok zevk aldığım bir hikaye oldu. Hikaye içindeki hikaye dersek daha doğru olabilir.
King'in seriyi bitirdikten yıllar sonra bu kitabı yazması Kule hakkında söyleyecek şeylerinin hala bitmemiş olduğunun bir kanıtı. Kim bilir belki yıllar sonra Kara Kule bağlantılı bir kitap yine okuruz.
Bu harika evren için sana teşekkür ediyorum Sai King.
Kara Kule yolculuğunun sonuna geldim ve nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Bir çok duyguyu birden yaşadığım söylenebilir. Bir buçuk aydır beraber olduğum karakterlerden ve evrenden ayrılmak düşündüğüm kadar kolay olmadı.
King 'in zekasına ve yarattığı multi-evrenlerine hayran kalmamak elde değil. Kara Kule' nin neden kendisi için bu kadar önemli olduğuna şaşmamalı. Bir çok kitabı, karakteri kulenin ekseni etrafında dönüyor.
Şunu söylemeliyim ki sonunu okuduğum zaman bir süre hareketsiz kalıp sadece duvara baktım. Tam bir King sonuydu. Kendisinin de dediği gibi iyi bir son mu kötü son mu bilmiyorum ama en doğru son buydu.
Buralarda biraz spoiler verebilirim o yüzden aramızda seriyi okumak isteyenler varsa lütfen hiç aşağılara inmesin.
Roland'ın 7 kitap sonunda Kara Kule'nin en tepesine çıkıp tekrar başladığı noktaya, Walter'ı çölde kovaladığı ana dönmesi bende çok farklı duygular yarattı. Kapıyı açıp herşeyi anladığı anda o kadar üzüldüm ki... Aslında yüzlerce belki binlerce kez Kule'ye ulaşıp o kapıyı açmış ve tekrar başladığı yere dönmüş. Çok korkunç ama Roland içinde çok uygun bir son, değil mi? Ama bu sefer son seferi olabileceğine dair bir umut var, bir şansı var. Kule'yi görme takıntısını yenip sadece ışınları kurtarıp dünyayı eski güzel haline döndürüp hayatına devam etmesini o kadar çok isterim ki... Roland için böyle duygular besleyeceğimi asla düşünmezdim. İlk kitapta buz gibi kalbi olan bir çocuğu bile öldüren biriyken sıcak bir insana, sevgiyi anlayan seven birine dönüştü. Etrafındakileri amacı uğruna feda edebileceği varlıklar olarak değil de ailesi gibi görmeye başladı. Belkide bu duyguların bir kısmı yeni döngüsünü yaşarken içinde kalır. Tekrardan soğuk kalpli katil Roland'a dönüşeceğini düşünmek istemiyorum.
Susannah en doğru kararı vererek Kara Kule'ye
Kara Kule'ye ulaşmamıza çok az kaldı ama dertlerimiz bitecek gibi değil.
Çok iyi kurgulanmış bir roman okudum. Daha önce hiç bir yazarın kendini bu şekilde hikayeye eklediğini hiç görmemiştim. Tam King'lik bir hareket. Yarattığı karakterlerin hayata geçtiği bir evren varsa eğer umarım o zaman çizgisinde yaşamıyoruzdur.
En zevk aldığım bölüm kesinlikle bir yazarın günlüğünden bölümler oldu. Kara Kule serisinin King için bir seriden fazlası olduğunu, hayatının çalışması olduğunu anlayabiliyoruz. Bir nevi dünyaya bıraktığı mirası.
Bir yandan hemen bitirip Kule'ye ulaşmak bir yandanda serinin asla bitmemesini istiyorum. Beni tam anlamıyla içine aldı, büyüledi. Roland 'ı bu kadar sevebileceğini tahmin edemezdim. Sanırım bende Kule' ye karşı bir takıntı oluştu.
Son düzlükteyim artık bakalım nelerle karşılaşacağım.
Reklam