Emre
@TheDude
Meşhur Çorak Topraklar...
Serinin okurken en heyecan duyduğum, en zevk aldığım kitabı oldu. İlk sayfasından son sayfasına kadar beni içine hapsetti. Karakterlerde yaşanan bazı değişimler beni oldukça mutlu etti. Kara Kule'nin ne olduğunu ve Roland'ın oraya ulaşmasının neden bu kadar önemli olduğunu daha iyi anlamaya başladım.
Lud'a ulaşmaya çalışırken ve ulaştıktan sonra başlarına gelenleri okurken film izliyormuş gibi hissettim. Jake'in orta dünyaya tekrardan çekilmesinden bahsetmiyorum bile. Herşey dört dörtlük ilerledi.
Kitabın sonunun bitiş şekli bende geçici bir şok yarattı. Herhalde 90'lı yıllarda yaşayıp seriyi sıkı takip eden sadık okuyuculardan olsaydım King'e lanet okuyabilirdim. Neyseki elimin altında tüm seri var, cevapları en kısa sürede öğrenebileceğim.
Kaan isimli okura yanıt verildi
Emre
Çok fazla detayı kaçırırsınız o yüzden pek önermem. Sıralamayı bozmadan okumak en iyisi. İlk kitap biraz yavaş tempolu ama seriyi anlamazsınız ortadan girince
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kara Kule yolculuğunun sonuna geldim ve nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Bir çok duyguyu birden yaşadığım söylenebilir. Bir buçuk aydır beraber olduğum karakterlerden ve evrenden ayrılmak düşündüğüm kadar kolay olmadı.
King 'in zekasına ve yarattığı multi-evrenlerine hayran kalmamak elde değil. Kara Kule' nin neden kendisi için bu kadar önemli olduğuna şaşmamalı. Bir çok kitabı, karakteri kulenin ekseni etrafında dönüyor.
Şunu söylemeliyim ki sonunu okuduğum zaman bir süre hareketsiz kalıp sadece duvara baktım. Tam bir King sonuydu. Kendisinin de dediği gibi iyi bir son mu kötü son mu bilmiyorum ama en doğru son buydu.
Buralarda biraz spoiler verebilirim o yüzden aramızda seriyi okumak isteyenler varsa lütfen hiç aşağılara inmesin.
Roland'ın 7 kitap sonunda Kara Kule'nin en tepesine çıkıp tekrar başladığı noktaya, Walter'ı çölde kovaladığı ana dönmesi bende çok farklı duygular yarattı. Kapıyı açıp herşeyi anladığı anda o kadar üzüldüm ki... Aslında yüzlerce belki binlerce kez Kule'ye ulaşıp o kapıyı açmış ve tekrar başladığı yere dönmüş. Çok korkunç ama Roland içinde çok uygun bir son, değil mi? Ama bu sefer son seferi olabileceğine dair bir umut var, bir şansı var. Kule'yi görme takıntısını yenip sadece ışınları kurtarıp dünyayı eski güzel haline döndürüp hayatına devam etmesini o kadar çok isterim ki... Roland için böyle duygular besleyeceğimi asla düşünmezdim. İlk kitapta buz gibi kalbi olan bir çocuğu bile öldüren biriyken sıcak bir insana, sevgiyi anlayan seven birine dönüştü. Etrafındakileri amacı uğruna feda edebileceği varlıklar olarak değil de ailesi gibi görmeye başladı. Belkide bu duyguların bir kısmı yeni döngüsünü yaşarken içinde kalır. Tekrardan soğuk kalpli katil Roland'a dönüşeceğini düşünmek istemiyorum.
Susannah en doğru kararı vererek Kara Kule'ye
ercanscgn. isimli okura yanıt verildi
Emre
Roland'ın bu döngü içinde kaç yüzyıldır yaşadığını düşündükçe deli olmuyor değilim. Seriyi ileride tekrar okuduğumda farkına varamadıiım bir çok şeyi yakalarım gibi hissediyorum
Kara Kule yolculuğunun sonuna geldim ve nasıl hissettiğimi bilmiyorum. Bir çok duyguyu birden yaşadığım söylenebilir. Bir buçuk aydır beraber olduğum karakterlerden ve evrenden ayrılmak düşündüğüm kadar kolay olmadı.
King 'in zekasına ve yarattığı multi-evrenlerine hayran kalmamak elde değil. Kara Kule' nin neden kendisi için bu kadar önemli olduğuna şaşmamalı. Bir çok kitabı, karakteri kulenin ekseni etrafında dönüyor.
Şunu söylemeliyim ki sonunu okuduğum zaman bir süre hareketsiz kalıp sadece duvara baktım. Tam bir King sonuydu. Kendisinin de dediği gibi iyi bir son mu kötü son mu bilmiyorum ama en doğru son buydu.
Buralarda biraz spoiler verebilirim o yüzden aramızda seriyi okumak isteyenler varsa lütfen hiç aşağılara inmesin.
Roland'ın 7 kitap sonunda Kara Kule'nin en tepesine çıkıp tekrar başladığı noktaya, Walter'ı çölde kovaladığı ana dönmesi bende çok farklı duygular yarattı. Kapıyı açıp herşeyi anladığı anda o kadar üzüldüm ki... Aslında yüzlerce belki binlerce kez Kule'ye ulaşıp o kapıyı açmış ve tekrar başladığı yere dönmüş. Çok korkunç ama Roland içinde çok uygun bir son, değil mi? Ama bu sefer son seferi olabileceğine dair bir umut var, bir şansı var. Kule'yi görme takıntısını yenip sadece ışınları kurtarıp dünyayı eski güzel haline döndürüp hayatına devam etmesini o kadar çok isterim ki... Roland için böyle duygular besleyeceğimi asla düşünmezdim. İlk kitapta buz gibi kalbi olan bir çocuğu bile öldüren biriyken sıcak bir insana, sevgiyi anlayan seven birine dönüştü. Etrafındakileri amacı uğruna feda edebileceği varlıklar olarak değil de ailesi gibi görmeye başladı. Belkide bu duyguların bir kısmı yeni döngüsünü yaşarken içinde kalır. Tekrardan soğuk kalpli katil Roland'a dönüşeceğini düşünmek istemiyorum.
Susannah en doğru kararı vererek Kara Kule'ye
ercanscgn. isimli okura yanıt verildi
Emre
Kesinlikle öyle ama karmakarışık duygular içindeyim 😕
Bir aşk hikayesi ancak bu kadar farklı ve heyecanlı olabilir.
Lisey Landon, dünyaca ünlü roman yazarı olan eşi Scott'ın ölümünden sonra hayatına devam etmekte oldukça zorlanıyor. Eşinin ölümünün üzerinden iki yıl geçtikten sonra Scott'ın çalışma odasını düzenlemek istiyor ve herşey o zaman başlıyor.
Kocasının yayınlanmayan çalışmalarını elde etmek isteyen bir çok insan var ve içlerinden bir tanesi oldukça tehlikeli...
Kitabı çok fazla anlatmak istemiyorum ama içine romantizm serpilmiş klasik bir King kitabı diyebilirim.
Doğaüstü öğelerle harmanlanmış farklı bir evrene adım atıyorsunuz. Bu sizi hem korkutuyor hemde büyülüyor. Boo'ya Moon'un bu kadar tehlikeli olmasının nedeniyse herkese farklı şekillerde gözüküyor olması. En derin arzularınızı, pişmanlıklarınızı size gösterip hipnotize edip ayrılmanızı imkansız hale getirebilir. Sihirli ormanın içinde oldukça tehlikeli yaratıklar olduğunu da söylemeden geçmiyim.
Karakterlere geçicek olursam en sevdiğim karakter sanırım Scott oldu. Evet, bu hikaye Lisey'nin hikayesi fakat Scott bu hikayede çok büyük bir yere sahip. Çocukluğunun anlatıldığı bölümlerde gözlerimden neredeyse yaş geliyordu. Sevgisiz bir baba tarafından, sürekli şiddet görerek büyütülen 3 yaşlarında küçücük bir çocuk ve tek dayanağı abisi Paul. Zaman geçtikte tabii işler daha da karmaşıklaşıyor ve aileden gelen delilik önce Paul'u ele geçiriyor sonra babasını. 10 yaşına geldiğinde koskoca dünyada tek başına kalıyor. Çocuk yetiştirme yurdunda büyükten sonra 20'li yaşlarında Pulitzer ödülünün sahibi bir yazar oluyor. Kendi ayaklarının üzerinde yıkılmadan durması çok etkileyiciydi. Ve elbette Boo'ya Moon'u çocukluğundan beri ziyaret eden, Paul ve babasıyla oldukça büyük sorunlar yaşayan Scott'ın da psikolojisi pek düzgün değil. Boo'ya Moon'a yaptığı
bikitap bikahve isimli okura yanıt verildi
Emre
Teşekkür ederim, çok büyüleyiciydi roman gerçekten umarım dizisi de aynı şekilde kaliteli olur