Bana anlatılanlara göre Hegel ölüm döşeğindeyken kendisini bir tek ögrencinin anladığını onun da yanlış anladığını söylemiş. Benimse, yanlış bile olsa anlayan tek bir öğrencim olmadı.
İnsan içgüdüsü ise bozuktur. Onun için, doğruyu eğriden, çirkini güzelden, faydalıyı faydasızdan ayırmasını bilmez ve akıl denilen bir cehennem aletinin hükmü altında gülünç, kaba, sersem ve patavatsız kıvranır durur. Gene onun için, hareketleri aksaktır, sesi ahenksizdir, neşesi yavan ve iğretidir.