Keçmişlə gələcəyin yolları ayrılırsa, həyatın axarı bundan belə hansı səmtə yönələcəkdi? Keçmiş gələcəksizmi qalacaq, gələcək keçmişsizmi yürüyəcəkdi? Zamanların biri-birindən ayrı mövcudluğu zəminində həyatın əski yolu ilə davamı mümkün olacaqdımı? Yoxsa dünyaya yeni bir nizam veriləcək, hər şey təzədən bina ediləcəkdi?»
Zehnində, yaddaşında, xəyalında nə varsa, çatlayıb sınaraq içinə tökülürdü.
Çat səsi böyüdükcə o yarılan, ayrılan dünya ilə üz-üzə qaldığını duyurdu. Elə bil eralar ayrıcındaydı; keçmiş çatın bu tayında, gələcək isə o biri tayında qalmışdı. O, çat böyüməmiş qərara gəlməliydi; ya adlayıb gələcəyə aparan səmti tutmalı, ya da gələcəkdən biryolluq vaz keçərək tarixin içərilərinə, insanlığın keçdiyi yolla geriyə dönməliydi.