Sönmeyecek; karanlık bilmese de, niyedir
Bu eflâtun sessizlik güller mahzun diyedir
Dünyayı yenenlerin yenildiği, o eşsiz
Çanakkale şimdi bir sevdalı Türkiye' dir.
Onlar kahramanlardı, ay yüzlü yiğitlerde
Tunç bilekli gaziler, gül kokan şehitlerdi Zamanın en cengâver, en devşirme gününde Dağlar gibi durdular esaretin önünde
Yurdun ufuklarında gün mutlu, gece mutlu
Bir zafer ki, eriyen taşlar bile umutlu