Bir denizdi sanki,kocaman bir kabartıyla şişen,şişen yükselen kara dalgalardı bütün varlığı, öyle ki,gitgide bütün karanlığı eyleme geçti, kara, sağır kitlesiyle yuvarlanıp duran bir okyanus oldu kadın.
Ah,içinin ta derinlerinde,upuzun, ırağa Giden dalgalarla her şeyi yarılıyor,yuvarlanıyor,ayrılıyor, en can alıcı yerinde derinlikler yarılıyor, ortadan yanlara doğru yuvarlanıyor, bu derinleşen dokunuşla gitgide daha derinleri açılıyor, daha büyük dalgalar benliğinden bir kıyıya doğru yuvarlanıyor, benliğini açıyor, bilinmez batış gitgide daha yakına,daha yakına varıyor, benliğinin dalgaları benliğinden daha da uzaklaşıyor, onu öylece bırakıyor, en sonunda birdenbire yumuşacık,ürpertili bir kendinden geçişle,bütün kanına dokunulduğunu,kendisine dokunulduğunu kavrayınca,bir tükenişte buluyordu kendini, bitmişti.
Bitmişti,yoktu artık, bir yandan da doğmuştu:Bir kadındı.