Hayat tecrübelerimle şu yargıya vardım ki, başkaları ile benim aramda korkunç bir uçurum var, anladım, elden geldiğince susmam gerek, elden geldiğince düşüncelerimi kendime saklamalıyım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ben de, çocukluğumda o evde, kendimi kaçış ümidi olmayan bir mahkûm gibi hissetmemiş miydim? Her şeyi, eşyaları, ziyaretçileri, duvarları yok etmek istememiş miydim? Beni tutan ne olmuştu?
“Sevilen birinin ölümünden sonra, yaşanan olayların bir karabasandan ibaret olduğu düşü kurulmaz mı?”
Başka bir yerde olma mutluluğu! Aile sofrasına oturmama mutluluğu! Ağız kalabalığı ya da bilgileri ile parlamaya çalışan davetliler yok! Baba gölgesi yok. Bakışlarıma, tabağıma, düşüncelerime dikilmiş bakışları yok!
İnsan, affedilmesi mümkün olmayan hataların küllerinden bile pişmanlıkla değil; tuhaf bir cesaretle doğrulabiliyorsa, asıl acı olan budur.
Bir kimsenin hatasından utanmak yerine onu gururla taşıması, farkındalığın en ağır yokluğudur.