Don Corleone
@Thesomeone
worker
PhD Candidate
Simeranya
Dünya
103 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
“Şu dünyada her bir yaratığın tutunacak bir dalı var; insanın yok.”*
*Yaşar Kemal.
Reklam
Gök mavi mavi gülümsüyordu,
Yeşil yeşil dallar arasından.
Altın sesi birdenbire sordu:
“Ne haber eski aşk yarasından?”
“Kapandı, dedim, bitti karanlık;
Vuslatla sona erdi o çile;
Bu huzur şelâlesi aydınlık,
Yeni bir çağdır başlar seninle.”
Mevsim bahar, devamlı bir yazdı;
Okşamak devresindeydi rüzgâr;
Yukarda bulutlar bembeyaz,
Gelinlik elbisesi bulutlar.
Nihayet bahtiyar başımızı
Bir yastığa attığımız günden,
Aşkın hayata verdiği hazzı
Neden sonra tattığımız günden.
Bir ömür sürüyoruz, bihaber
Günün beyhude dağdağasından,
Gök hâlâ mavi ve gülümser,
Yeşil yeşil dallar arasından...
(Cahit Sıtkı Tarancı)
Rastlantılar, genel olarak, insanoğlunun en görkemli başarılarını ve en önemli buluşlarını borçlu olduğu olasılıklar kuramı hakkında hiçbir şey bilmeyen düşünürlerin yollarındaki en büyük engellerdir.
İletişim Yayınları
"Yari ararıkan yarden ıradım, yarden ayrı kalmak... zorumuş meğer..."
youtube.com/watch?v=f7Aul2a...
Pekala yardım edebileceği başkaları büyük dertlerle savaşmak zorunda iken, rahatı yerinde olan biri şöyle düşünebilir: “Bana ne! Göklerin istediği ya da kendisinin becerebileceği kadar mutlu olsun herkes; ben kimseden hiçbir şey almayacağım, hatta hiç kimseye imrenmeyeceğim; ancak kimsenin esenliğine bir şey katmayı veya güç durumda iken yardımına koşmayı da arzu etmiyorum!” Şimdi muhakkak ki, böyle bir düşünme tarzı genel bir doğa yasası olsaydı, insan soyu pekala varlığını sürdürebilirdi; hem kuşkusuz, herkesin duygudaşlıktan ve iyi niyetten laf ettiği, hatta arada sırada bunları eyleme geçirdiği, buna karşılık fırsat buldukça insanları aldattığı, hakkını yediği ya da başka şekilde zarar verdiği durumdan daha iyi bir durumda sürdürebilirdi. Ama o maksime göre genel bir doğa yasasının olması pekala olanaklı olduğu halde, böyle bir ilkenin doğa yasası olarak her yerde geçerli olmasını istemek, yine de olanaksızdır. Buna karar vermiş bir isteme, kendi kendisiyle çelişirdi; çünkü birçok durum ortaya çıkabilir ki, kendisi başkalarının sevgisine ve duygudaşlığına gereksinim duyar ve kendi istemesiyle ortaya çıkmış bir doğa yasası yüzünden, dilediği kadar yardım umudundan kendini yoksun bırakmış olur.
Türkiye Felsefe Kurumu
Reklam