Simge

Simge
@Thimbletack
var olmanın sonuna kadar koşmalı ağaçla tanrının buluşma yerine varmalı.
17 Ağustos
999 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
sevgilim bugün helva yedim şarap içtim göğe uzandım avuçlarımda hüzünlü bir aşk ince kemikli bir eli okşuyorum göğü okşuyorum yabani bir diken batıyor avuçlarıma bir çakıyla parmağımı kesiyorum yanlışlıkla sanki bilerek yanlışlıkla kesiyorum sanki aşkı kesiyorum aşk parmağımda yanlış bir uçurum
Şiir
Reklam
bir gün ansızın yiter dostlar ve sevgililer etin ve kemiğin sıcaklığıyla solar sevdalar işte o gün her şey ölür
Beyaz Ölüm Kuşları
Şiir
ah nasıl ayrılır aşk ve dostluk birbirinden can canı sever ötesi yok bunun çocuk ölümü ve ölümün ölümsüzlüğünü çocuğu ve çocuğun ölümsüzlüğünü sevgiyi ve sevginin ölümsüzlüğünü ah elbette aşktır dostluğu mayalayan ama kim anlatabilir bu parmak çocuğa bir dostla bir sevgili arasındaki ayrımı
Şiir
tanrı bir ürpertidir çocuğun yüreğinde her tanrı biraz baba gibidir yiğit ve erkektir çocukları koruyan umacılar ve peri masallarının korkulu padişahı çünki tanrıyı yaratan ve öldüren şeyler aynıdır vurunca acının ilk gölgesi yaratır kuşkuyu acının padişahı elbette zalim olur ve bilincin duvarına çarpınca şaşkınlığı bir soru önce acıya sonra acıya uzanır -hey tanrı hani tanrı böylece bir gün tanrı da ölür
Beyaz Ölüm Kuşları
Şiir
geçti sarp kayalardan aştı nice dağlar içti ağulu sütünü hayat denilen annenin sıkıntının kutsal kabında yıkadı ellerini hüznü kuşlara dağıttı unutmasınlar diye onu acıyı gömdü toprağa gayrı açar mezarlık çiçekleri
Şiir
Reklam