Simge

ağlamak acıların yontulmuş biçimidir hüzünse bir çocuğun gökyüzünü sevmesidir

Reklam

aşksızlığım küçültüyor beni korkum ve çirkinliğim utandırıyor beni gecikilmiş bir aşkı yaşamıya cinayet tek kurtuluşsa bir yanlışlıktan önce acıya direnmesini öğrenmeliyim eskitilmiş bir kurşunla kaplıyorum yüreğimi acıya ve aşka hazırlıyorum

Simge

bana eski bir ölümü anımsatıyor sabah taşıyarak bir celladı odama aşkımın ve bırakılmışlığımın celladını hüznümle ve çirkinliğimle yargılamadan beni tanıdığım bir ölümle tehdit ediyor yalnızlık her sabah öldürüyor beni çözerek gecenin ipliğini hızımla hüznümü ve yalnızlığımı sarıyorum sabaha

Takip Önerileri

Simge

ben günahkârım valla ve de tüm günahlarını insanların topladım omuzlarıma /ben günahkârım valla/ bir hafifledim bir hafifledim ki sormayın günahlar ne hafif şeyler öyle ve de ne güzel

Simge

gökyüzüne uzanmaktan yoruldu ellerimiz ne isteriz ne isteriz bilseniz bilseniz inanca karşı gelmek ne zor bilseniz ekmek yemek su içmek ne zor bilseniz mutluluk ah mutluluk mutluluk çok ötelerde şimdi nedensiz isteksizliğiyle vermekten kaçındığı bizlere bizlere yani kendi yarattığına /ne gülünç kendi yarattığına/ mutluluk çok büyük ve çok ötelerde şimdi tanrı kadar ulaşılmaz