Rüyada öldürdüğümüzü ya da öldürüldüğümüzü görürüz, ateş ederiz, kendimize. Patlama sesi uyandırır bizi: Ölüm budur işte. Bizi uyandırarak ulaşır bize...
Geriye dönüp baktığımda acınası bir hayatım olduğunu görüyorum. Sanki gerçekten yaşamıyormuşum, diğer insanlar yaşarken ben onları izliyormuşum ve bir şeyler olmasını bekliyormuşum gibi. Ama asla bir şey olmadı.
Üniversitede neredeyse kimseyle iletişimim yoktu ve ilk defa yalnızlık acısı çekiyordum. Başkalarıyla alışverişte bulunmak değildi eksikliğini çektiğim, bütün olma ya da ait olma hissi eksikti. Etrafımdaki herkes durmaksızın flörtleşiyor, gülüyor, tartışıyordu ama bugün bile anlamadığım bir sebepten, ben bu tür oyunlara katılmak istemiyordum. Nedenini bilmesem de utanıyordum. Belki de sadece var olmaktan utanıyordum.