Meyra
@Tierraa
Şimdilerde uzaklarda, okur,çizer,gezer biri..
Kitap hakkında en ufak bir fikrim olmadan başladım okumaya. Çünkü üzerinde bir mavi kelebek vardı ve ben mavi kelebek efsanesini biliyordum. Bu yıl neredeyse Latin Amerika’da çoğu ülkeye gittim ve bir kaçında mavi kelebek görme fırsatım oldu. Mavi Morpho…birini Meksika’da diğerini Brezilya yağmur ormanlarında gördüm. Yanımdan geçip gittiğinde “şifa getirdiğini biliyorum” dedim içimden. Heybetli kanatlarıyla yanınızdan uçtuğunda bir kuş geçti sanabilirsiniz. Okurken Charlotte’un yerine geçtim sanki bi an.Gerçekten sevildiğini hissettiği tek adamdı Gray. Erik’le olan ilişkisini okurken bile şüphe vardı içimde ve başından sonu belliydi. Gray’le aşklarını kıskanmadım değil. Kurgu olduğunu bilsemde kendini uzun yıllar saklamış, en sonunda anlatılması gereken bir sır gibiydi hikaye. Ayrı geçen onca zaman olduğunu düşününce yaşanmamış olduğunu bilmek rahatlatıyor ama bir taraftanda ya gerçekse diyorsun. Mucizelere tanık olmak için harika bir klavuz olurdu.
Kelebek Adası
Kelebek Adası
Dünya klasiklerini ortaokulda okumaya başlamıştım. Suç ve ceza okulun kütüphanesinde farklı bi yayınevinden ve 2 ciltliydi. Üzerinden geçen uzun yıllar sebebiyle tekrar okuyup hem yenilemek hem
de Sonya’yı tekrar hissetmek istedim.
Ah Sonya! Kitabı okurken bile sesindeki sakinliği, mahsunluğu hissediyor insan. Verdiğin huzurla hissedilen son umut ışığın paha biçilemez.
Suç ve Ceza. Bir başyapıt. Seni ikinci defa okuyabilmiş olmanın verdiği gururu bilemiyorum nasıl anlatsam.
Nasıl öğrendik biz lisede tarihi? Öğretmenlerimizden, kitaplardan… Çok sıkılırdım derslerde anlatıldığında. Kitaba bilerek ve kesin sıkılırım önyargısıyla başlamıştım halbuki ama bu kadar keyif alacağımı düşünmemiştim. Biliyorduk tabi ki öğrendik tarihimizi fakat bu kadar yaşayarak hiç okumamıştım.
Ve Müştak hocam, karşınızda biri varken bile sürekli konuşan iç sesiniz, kendinizi yargılamalarınız bu kadar benzer diye mi yakın gördüm acaba sizi kendime.
