Aslında ben kötü biri falan da değilim; daha doğrusu nasıl bir adam olduğumu ben de bilmiyorum; ne aksiyim ne de uysal, ne alçağım ne dürüst, ne bir kahramanım ne de bir ödlek... Şimdi köşeme çekilmiş, zeki insanların bu hayatta hiçbir şey başaramayacaklarına ve önemli işleri yalnızca aptalların yaptığına dair bazı avuntularla ömür tüketiyorum. Evet, on dokuzuncu yüzyıl zeki insanı, öncelikle karaktersiz olmalıdır; bu, onun için bir zorunluluktur. Karakterli ve becerikli insan, aptal ve dar görüşlüdür.
Beni böyle tuhaf düşünceler, böyle karanlık hisler boğar- benim için açıklanması imkânsız sorular kafamda dolanıp durur- ama nedense onları çözmek için ne gücüm ne isteğim vardır.