Ah Edgar... Keşke ormanda bir çukura düşüp yok olsan ve cesedini de garkolanlar yese, kemiklerin un ufak olsa ve okyanusa karışsa.
Çocuklardan nefret ediyorum
Gururu ve kibri yüzünden, kısacık menfaatler uğruna bir bedenin, bir ruhun ölümünü engelleyebilecekken, kurtarabilecekken bunu yapmamak o kişiyi katili yapmaz mı?
Daha sonra pişman olup "Amok" gibi umarsızca peşinden koşsan da ölenler geri gelmez
Amok KoşucusuStefan Zweig · Miniskül Kitap · 2021134,5bin okunma
Onu hayatta tutan her şeyini kaybeden bir kadın, bu kaybettiklerini geri kazanmaya çalışıyor ama nafile. Son anlarına doğru onu hayata bağlayacak bir şey arayışı, son bir çırpınış, haykırış...
"Ruhu çoktan ölmüştü, geriye kalan tek şey bedenini öldürmesiydi."
Bir Çöküşün ÖyküsüStefan Zweig · Tükenmezkalem Yayınları · 202091,8bin okunma
Uğruna yaşadığımız, doğru bilip çabaladığımız şeylerin anlamsız, çabalarımızın önemsiz ve değersiz olduğunu anlayınca başlar, bir kalbin çöküşü.
"Ve yavaş yavaş kalbin çöküşü başlamıştı"
Özgür olmak, dünyadaki en önemli şey. Tüm insanların sevdikleriyle, sahip olduklarıyla huzurlu ve özgür yaşamaya hakkı var. Ama bu yaşayacağımız biricik ve kısacık hayatta, insanlar kendi oluşturdukları fikirlere, normlara bağlanarak, istemeseler bile bunların etkisi altında kalarak bir kere yaşayacağımız bu hayatın güzelliklerini kaçırıyor.
Karakterimiz ülkesinden gelen askerliğe alım mektubu ile, tamamen silah tutmaya dahi karşı olmasına rağmen içinde tarif edemediği bir düşünce ona "Mecbursun" diyerek zorluyor. Tam gitmeyeceğim dediği esnada açıp mektubu tekrar okuduğunda o düşünce ona tekrar "Mecbursun" diyor. Karısı ona "Özgürsün" diyor ama o düşünce onu etkisi altına alıyor.
"Yürekleri, bütün kelimelerin ve insanların koyduğu yasalarından uzak, sonsuz özgürlüğün huzuru içerisindeydi..."