Tunalı
@Tinaty
“Okumak özgürlüktür.”
Hiç olmazsa tek bir insanla, sanki kendi kendimleymişim gibi her şeyi konuşmak istiyorum.
"Yüzünüz efendim,tıpkı kitaplar gibidir onda insanlar pek çok şey okuyabilirler."
Şu anda okuduğu kitap
Saç Örgüsü
𝖲𝖺ç Ö𝗋𝗀ü𝗌ü. Üç 𝖿𝖺𝗋𝗄𝗅ı ü𝗅𝗄𝖾𝖽𝖾𝗇 üç 𝗄𝖺𝖽ı𝗇ı𝗇 (𝖧𝗂𝗇𝖽𝗂𝗌𝗍𝖺𝗇’𝖽𝖺𝗇 𝖲𝗆𝗂𝗍𝖺, İ𝗍𝖺𝗅𝗒𝖺/𝖲𝗂𝗌𝗂𝗅𝗒𝖺’𝖽𝖺𝗇 𝖦𝗂𝗎𝗅𝗂𝖺, 𝖪𝖺𝗇𝖺𝖽𝖺’𝖽𝖺𝗇 𝖲𝖺𝗋𝖺𝗁) 𝗁𝖺𝗒𝖺𝗍𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı𝗇 𝗄𝖾𝗌𝗂ş𝖾𝗇 𝗍𝖾𝗆𝖺𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı 𝖺𝗇𝗅𝖺𝗍𝖺𝗇 𝖻𝗂𝗋 𝗋𝗈𝗆𝖺𝗇.
Üç 𝗄𝖺𝖽ı𝗇ı𝗇 𝖽𝖺 𝗄𝖾𝗇𝖽𝗂 𝗁𝖺𝗒𝖺𝗍𝗅𝖺𝗋ı 𝗂ç𝖾𝗋𝗂𝗌𝗂𝗇𝖽𝖾 𝗒𝖺ş𝖺𝖽ığı ç𝖾ş𝗂𝗍𝗅𝗂 𝗌𝗈𝗋𝗎𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗏𝖺𝗋 𝗏𝖾 𝖻𝗎 𝗌𝗈𝗋𝗎𝗇𝗅𝖺𝗋ı çöz𝗆𝖾𝗒𝖾 ç𝖺𝗅ışı𝗒𝗈𝗋𝗅𝖺𝗋.
𝖪𝗂𝗍𝖺𝖻ı𝗇 𝖽𝗂𝗅𝗂 𝖺𝗄ıcı𝗒𝖽ı, 𝗈𝗄𝗎𝗆𝖺𝗌ı 𝗄𝖾𝗒𝗂𝖿𝗅𝗂𝗒𝖽𝗂. 𝖠𝗇𝖼𝖺𝗄 “𝖮𝗄𝗎𝗆𝖺𝗌𝖺𝗒𝖽ı𝗆 ç𝗈𝗄 ş𝖾𝗒 𝗄𝖺𝗒𝖻𝖾𝖽𝖾𝗋 𝗆𝗂𝗒𝖽𝗂𝗆?” 𝖽𝗂𝗒𝖾 𝗌𝗈𝗋𝖺𝗋𝗌𝖺𝗆 𝖼𝖾𝗏𝖺𝖻ı𝗆 𝗁𝖺𝗒ı𝗋 𝗈𝗅𝗎𝗋𝖽𝗎. İ𝗇𝗌𝖺𝗇 𝗄𝗂𝗍𝖺𝖻ı 𝖾𝗅𝗂𝗇𝖾 𝖺𝗅𝖽ığı𝗇𝖽𝖺 𝖻𝗂𝗋𝗄𝖺ç 𝗌𝖺𝖺𝗍 𝗂ç𝗂𝗇𝖽𝖾 𝗈𝗄𝗎𝗒𝗎𝗉 𝖻𝗂𝗍𝗂𝗋𝖾𝖻𝗂𝗅𝗂𝗋. “𝖪𝖾ş𝗄𝖾 𝗈𝗄𝗎𝗆𝖺𝗌𝖺𝗒𝖽ı𝗆.” 𝖽𝖾𝖽𝗂ğ𝗂𝗆 𝖻𝗂𝗋 𝖾𝗌𝖾𝗋 𝖽𝖾ğ𝗂𝗅𝖽𝗂 𝖺𝗆𝖺 𝗈𝗄𝗎𝗆𝖺𝗆ış 𝗈𝗅𝗌𝖺𝗆 𝖽𝖺 𝖻ü𝗒ü𝗄 𝖻𝗂𝗋 𝖾𝗄𝗌𝗂𝗄𝗅𝗂𝗄 𝗁𝗂𝗌𝗌𝖾𝖽𝖾𝖼𝖾ğ𝗂𝗆𝗂 𝖽üşü𝗇𝗆ü𝗒𝗈𝗋𝗎𝗆.
𝖸𝗂𝗇𝖾 𝖽𝖾 𝗄𝗂𝗍𝖺𝖻ı 𝗍𝖺𝗏𝗌𝗂𝗒𝖾 𝖾𝖽𝖾𝗋𝗂𝗆. Çü𝗇𝗄ü 𝗌𝖺𝖽𝖾𝖼𝖾 𝗉𝗈𝗉ü𝗅𝖾𝗋 𝗋𝗈𝗆𝖺𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗀𝗂𝖻𝗂 “𝗈𝗄𝗎𝖽𝗎𝗆, 𝖻𝗂𝗍𝗍𝗂” 𝗁𝗂𝗌𝗌𝗂 𝗏𝖾𝗋𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗋 𝖾𝗌𝖾𝗋 𝖽𝖾ğ𝗂𝗅𝖽𝗂. 𝖡𝖺𝗇𝖺 𝖻𝖺𝗓ı ş𝖾𝗒𝗅𝖾𝗋 𝗄𝖺𝗍𝗍ı, 𝖿𝖺𝗋𝗄𝗅ı 𝗁𝖺𝗒𝖺𝗍𝗅𝖺𝗋𝖺 𝗏𝖾 𝖿𝖺𝗋𝗄𝗅ı 𝗄𝖺𝖽ı𝗇𝗅𝖺𝗋ı𝗇 𝗆ü𝖼𝖺𝖽𝖾𝗅𝖾𝗅𝖾𝗋𝗂𝗇𝖾 𝖻𝖺𝗄𝗆𝖺𝗆ı 𝗌𝖺ğ𝗅𝖺𝖽ı.
Ö𝗓𝖾𝗅𝗅𝗂𝗄𝗅𝖾 𝗄𝖺𝗋𝖺𝗄𝗍𝖾𝗋𝗅𝖾𝗋𝖽𝖾𝗇 𝖲𝖺𝗋𝖺𝗁’ı𝗇 𝖻ö𝗅ü𝗆ü𝗇ü ç𝗈𝗄 𝗌𝖾𝗏𝖽𝗂𝗆. 𝖡𝗎 𝖻ö𝗅ü𝗆𝖽𝖾 𝖲𝖺𝗋𝖺𝗁 𝗂𝗌𝗂𝗆𝗅𝗂 𝗄𝖺𝖽ı𝗇 ü𝗓𝖾𝗋𝗂𝗇𝖽𝖾𝗇 𝗒𝖺𝗓𝖺𝗋 𝗀ü𝗇ü𝗆ü𝗓𝖽𝖾 𝖻𝗂𝗋ç𝗈𝗄 𝗄𝖺𝖽ı𝗇ı𝗇 𝗒𝖺ş𝖺𝖽ığı 𝗍ü𝗄𝖾𝗇𝗆𝗂ş𝗅𝗂ğ𝗂; 𝗁𝖾𝗆 𝗂ş 𝗁𝖺𝗒𝖺𝗍ı𝗇ı 𝗁𝖾𝗆 𝖽𝖾 𝖾𝗏 𝗒𝖺ş𝖺𝗆ı𝗇ı 𝖺𝗒𝗇ı 𝖺𝗇𝖽𝖺 𝗌ü𝗋𝖽ü𝗋𝗆𝖾𝗇𝗂𝗇 𝗓𝗈𝗋𝗅𝗎𝗄𝗅𝖺𝗋ı𝗇ı 𝖾𝗍𝗄𝗂𝗅𝖾𝗒𝗂𝖼𝗂 𝖻𝗂𝗋 ş𝖾𝗄𝗂𝗅𝖽𝖾 𝖺𝗇𝗅𝖺𝗍ı𝗒𝗈𝗋𝖽𝗎.
𝖲𝖺𝗋𝖺𝗁 𝗄𝖺𝗇𝗌𝖾𝗋 𝗁𝖺𝗌𝗍𝖺𝗌ı 𝗈𝗅𝗆𝖺𝗌ı𝗇𝖺 𝗋𝖺ğ𝗆𝖾𝗇 𝗒ü𝗓ü𝗇𝖽𝖾 𝗌ü𝗋𝖾𝗄𝗅𝗂 𝗀ü𝗅üm𝗌𝖾𝗆𝖾𝗒𝗅𝖾 𝖽𝗈𝗅𝖺şı𝗒𝗈𝗋𝖽𝗎. 𝖠𝗌𝗅ı𝗇𝖽𝖺 𝗂ç 𝖽ü𝗇𝗒𝖺𝗌ı𝗇𝖽𝖺 𝖻ü𝗒ü𝗄 𝖻𝗂𝗋 𝗄𝗂𝗋ı𝗅𝗆𝖺 𝗏𝖾 𝖺𝖼ı 𝗒𝖺ş𝖺𝗋𝗄𝖾𝗇, 𝖽ış𝖺𝗋ı𝖽𝖺𝗇 𝖻𝖺𝗄ı𝗅𝖽ığı𝗇𝖽𝖺 𝗄𝗂𝗆𝗌𝖾 𝗈𝗇𝗎𝗇 𝗒𝖺ş𝖺𝖽ığı 𝗆ü𝖼𝖺𝖽𝖾𝗅𝖾𝗒𝗂 𝖿𝖺𝗋𝗄 𝖾𝗍𝗆𝗂𝗒𝗈𝗋𝖽𝗎. 𝖵ü𝖼𝗎𝖽𝗎 𝗂ç𝗍𝖾𝗇 𝗂ç𝖾 𝖽𝖺ğı𝗅𝖺𝗇 𝖻𝗂𝗋 𝗒𝖺𝗉𝖻𝗈𝗓 𝗀𝗂𝖻𝗂 𝗈𝗅𝗌𝖺 𝖽𝖺 𝖻𝗎 𝗀ö𝗋ü𝗇𝗆𝖾𝖽𝗂ğ𝗂 𝗂ç𝗂𝗇 ç𝖾𝗏𝗋𝖾𝗌𝗂𝗇𝖽𝖾𝗄𝗂 𝗂𝗇𝗌𝖺𝗇𝗅𝖺𝗋 𝗈𝗇𝗎 𝗌𝖺ğ𝗅ı𝗄𝗅ı 𝗏𝖾 𝗆𝗎𝗍𝗅𝗎 𝗌𝖺𝗇ı𝗒𝗈𝗋𝖽𝗎. 𝖡𝗎 𝖻ö𝗅ü𝗆, 𝗂𝗇𝗌𝖺𝗇𝗅𝖺𝗋ı𝗇 𝗀ö𝗋ü𝗇𝗆𝖾𝗒𝖾𝗇 𝗒ü𝗄𝗅𝖾𝗋𝗂𝗇𝗂 𝗏𝖾 𝖽ış𝖺𝗋ı𝖽𝖺𝗇 𝗒𝖺𝗉ı𝗅𝖺𝗇 𝖽𝖾ğ𝖾𝗋𝗅𝖾𝗇𝖽𝗂𝗋𝗆𝖾𝗅𝖾𝗋𝗂𝗇 𝗁𝖾𝗋 𝗓𝖺𝗆𝖺𝗇 𝗀𝖾𝗋ç𝖾ğ𝗂 𝗒𝖺𝗇𝗌ı𝗍𝗆𝖺𝖽ığı𝗇ı 𝗀üç𝗅ü 𝖻𝗂𝗋 ş𝖾𝗄𝗂𝗅𝖽𝖾 𝗁𝗂𝗌𝗌𝖾𝗍𝗍𝗂𝗋𝖽𝗂.
𝘝ü𝘤𝘶𝘥𝘶 𝘪ç𝘵𝘦𝘯 𝘪ç𝘦 𝘥𝘢ğı𝘭𝘢𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘺𝘢𝘱𝘣𝘰𝘻 𝘨𝘪𝘣𝘪 𝘰𝘭𝘴𝘢 𝘥𝘢 𝘣𝘶 𝘨ö𝘳ü𝘯𝘮𝘦𝘥𝘪ği 𝘪ç𝘪𝘯 ç𝘦𝘷𝘳𝘦𝘴𝘪𝘯𝘥𝘦𝘬𝘪 𝘪𝘯𝘴𝘢𝘯𝘭𝘢𝘳 𝘰𝘯𝘶 𝘴𝘢ğ𝘭ı𝘬𝘭ı 𝘷𝘦 𝘮𝘶𝘵𝘭𝘶 𝘴𝘢𝘯ı𝘺𝘰𝘳𝘥𝘶.
Ah Sarah, dertli Sarah! Kendine bir bak aynada ve ne kadar yorgun olduğunu gör Sarah,demek istedim ona.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dokunmadan Yaşayan Ölü İnsanlar
Nermin Yıldırım Dokunmadan isimli eserinde suçluluk duygusunun insanı nasıl yalnızlaştırdığını ve insanın kendisiyle ve başkalarıyla kurduğu temasın hayatı anlamlı kılan en önemli şeylerden biri olduğunu anlatan, psikolojik yönü güçlü bir roman.
Kitapta ölüm haberini alan ve ölüm haberini aldıktan sonra tekrar bir mucizenin gerçekleşmesiyle ölmeyeceğini öğrenen bir kadın, Adalet, anlatılıyor. Adalet pek iletişim kurmayı beceren,sosyal bir insan değil; hatta asosyal, diğer insanlardan farklı. Belki de kimilerinin "deli" diye nitelendirdiği bir insan.
Küçüklükten beri her konuda, her zaman hep kendini suçlamış. Ölmeyeceğini öğrendikten sonra çocukluğunu düşünüp, küçükken Mahsum isimli bir çocuğun ayıcığını elinden zorla alıp ona geri vermeyişini hatırlıyor ve ilk günahının bu olduğunu düşünüyor. Bu yüzden Mahsum isimli çocukluk arkadaşını bulmak için yola çıkıyor.
(Bundan sonraki bölümler spoiler içeriyor)
Yolda Sadi Seber diye bir adamla tanışıyor. Sadi Seber'le hikâyenin sonunda aslında birbirlerini, birbirlerinin kalp kırıklıklarını iyileştirebilecek gibi hissediyorlar.
Adalet ölümden mucizevi bir şekilde kurtulmuş. Fakat uzun zaman geçip artık Mahsum'a ayıcığı vermeye gittiğinde, Mahsum zaten kafası çok yerinde olan bir adam değil. Fakat ayıcığı görünce agresifleşiyor. "Başka oyuncaklarla oyna, bunu ver." falan diyor. Adalet'in elinden çekiyor ayıcığı ve o sırada Adalet'in kafasını yere vuruyor. Ayıcığı da Mahsum şömineye atıyor ve ayıcık yanıyor.
Ayıcık yanarken sanki Adalet de yanıyor. Çünkü Adalet o kadar yalnız ki onun en iyi arkadaşı o ayıcık. Buna rağmen kendini suçlu hissettiği için yıllar sonra, aradan 20 yıldan fazla zaman geçmiş olmasına rağmen, o ayıcığı getirmiş.
Adalet, mucizevi şekilde ölümden kurtulduktan sonra daha farklı bir
OSHO /KADIN
Yazarla tanışmam bu kitap ile oldu. Osho'nun hiç kitap yazmadığını tüm kitaplarının konuşmalarının yazıya geçirilmesi ile derlendiğini bu kitaba başlayınca hayatını okuyunca öğrendim.
Kitap 13 bölümden oluşup konuşmalardan derlendiği için bazı bölümlerde kopukluk var. Her ne kadar her bölüme başlık konup o başlıkla ilgili ağırlıkta konulardan bahsedilse de yine de zaman zaman aynı konulardan aynı şekilde bahsedilip tekrara düşülmüş.
Kitabın her bölümünü ayrı ayrı incelenmekteyim,incelemem bitince siz değerli okurlarla da paylaşacağım.
Nobel Ödüllü Vejetaryen Kitabı
2024 yılında Nobel ödülü alan bu kitap. Güzel bir sürükleyiciydi fakat istediğim etkiyi de yaratmadı. Kitap bitince bir ödül alacak kadar iyi miydi gerçekten sorusunu düşündürdü bana.
Kitapta gördüğü rüyaların etkisiyle et yemeği bırakan ve vejetaryen olan bir kadını anlatıyor. Bu kadın çok sıradan bir kadın gibi tasvir edilmiş. Kadını önce kocasının gözünden anlatıyor yazar. Sonra eniştesinin ve kız kardeşinin gözünden anlatıyor.
Kadın vejetaryen olmayı bıraktıktan sonra birçok şey yaşanıyor. Fakat işin sonunda akıl hastanesine kapatılıyor. Burada da anoreksiya nevroza yani yeme hastalığı ediniyor.Aynı zamanda doktorlar şizofren olduğunu falan düşünüyorlar fakat hastalığa sebep nedir tam olarak hastalığı nedir konusunda bir sonuca ulaşamıyorlar.
Kitapla ilgili beni rahatsız eden şeyler:
1. Kahraman Yong-Hae'nin birçok kişi tarafından tarif tasvir edilmesine rağmen kendisi ağzından kendi hikayesinin ne hissettiğinin anlatılmamış olması.Bu beni rahatsız etti çünkü olayların iç yüzünü öğrenmenin yolu kahramanın iç dünyasında neler olduğuydu.
2. Hastalığının sebebinin verilmemesi birçok şey söyleniyor fakat kadına ne olduğunu bilen yok.
3. Ailesinin kadına hiçbir şekilde destek olması akıl hastanesinde ,geçmişte ona ağır şeyler yaşatmış olmasına rağmen,onu tek ziyaret eden ve terk etmeyenin ablası olmasıydı.Neden anne babası ona destek olmadı diğer kardeşleri neden ilgilenmedi?
Bunlar hep hikayeyi tamamlayan ama eksik bırakılan sorulardı.
Sonunda kadın akıl hastanesindeyken amuda falan kalkıyor sürekli ben ağacım.Sadece sulanmam yeterli ben yemek yiyemem falan diyor ve bir noktada kitap aniden bitiyor.
Bence ödül alacak kadar iyi olmasa da okunmaya değer değişik bir tarz bir kitaptı ve kitabı tavsiye ederim.
Mutlu Yaşam Üzerine Yaşamın Kısalığı Üzerine
75 sayfalık bir kitap fakat felsefik olduğu için yavaş ilerliyor.Her kelimesini sindirerek okumak gerekiyor.
Kitap iki bölümden oluşuyor. Seneca 1.bölümü kardeşi Gallio'ya ithaf etmiş ve bu bölümde erdem ve hazzı kıyaslayıp erdemin hazdan üstün olduğunu söylüyor. Ne yaşanırsa yaşansın insanın mutlu olabileceğinden, hayattaki mutluluğumuzu kendi dışımızdaki olay, kişi ve başka şeylerde aramamamız gerektiğinden bahsediyor.
Kalabalığa uymak yapılacak en kötü seçimdir zira kalabalık insani durumlar çoğunluğun iyi şeyleri seçeceği kadar iyi işlemiyor.
.
.
.
*Kısa Bir Yaşam Üzerine*
Kitabın ikinci bölümünde yazar, insanların geçmişe ve geleceğe takılıp şimdiki zamanını unuttuklarından bahsediyor.Bir de, sürekli başkalarına fikrini alıp oturmasından kalkmasına, kahvaltı saatlerinden yemek saatlerine kadar başkasından fikir alan insanların zamanın değerini bilmediğini söylüyor.
İnsanların sürekli gelecekte şunları yapacağım, gelecekte bunları yapacağım diye planlar yapıp, gelecekle ilgili hiçbir fikirleri olmadığından, hangi yaşa kadar yaşadıklarını bilmediğinden bahsediyor. Örneğin sürekli 60 yaşında inzivaya çekilip dinleneceğim diye plan yaparız.Fakat nereden bileceğiz ki gelecekte yaşayacağımızı?
Yazar bu gibi şeylerin bizim yaşamın kısa olmasından şikayet etmemize sebep olduğunu söylüyor. Önerdiği şey ise anlamlı dolu dolu ve planlı yaşamak.
Bir de zamanın gerçekten çok kıymetli olduğunun farkına varmamız gerekiyor. Ve birçok şeyle değil de birkaç şeye odaklanıp onları çok iyi yapmaya çalışmak, sevdiğimiz işlerde uğraşmak, kendimizi geliştirmek. Yazar bunları yaparak yaşamın kısa olmadığının farkına varacağımızı söylüyor. Yaşamı kısa bulanların hiçbir şeyin farkında olmayan kendi hayatını yönlendireneyen insanlar olduğunu söylüyor.
Kitabı beğendim ve
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,6bin okunma