Yalnız kendi başın mı dertli sanırsın,
Gölgesi yeryüzünde avare insan?
Taş da istemezdi yosun tuttugunu;
Solmakta her çiçek kokusu uçunca.
Tasadır ağaca rüzgarda yaprağı;
Her kuş yanar az çok ölen yavrusuna;
Sivrisinek de halinden memnun değil;
Vızıltısı şikâyet makamındadır.
Beşikten başlayıp mezara uzanan,
Tenha ve korkulu bir köprüdür ömrüm.
Ağır varlığımı ayni hızla her an
Bir baştan bir başa beyhude sürürüm.
Haydi mezara koş" der gaipten bir ses.
Gönlümse fısıldar: "Boş kalamaz beşik."
Hep böyle tereddüt içinde ben bî-kes,
Beyhude ararım bir kaçacak delik.