Sevilay

Tüm yaşamını bir ağacın karşısında geçirebilirmişsin gibine geliyor, onu tüketmeden, anlamadan, çünkü anlayacağın bir şey yok; sadece ona bakarak.
Sayfa 31·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Gerçeklik olduğu söylenen iş ve aile yaşamına gömüldükçe gitgide artan bir gerçekdışılık duygusuna kapılıyorduk.
Sayfa 89·Kitabı okudu
Edebiyat
Bir roman yazmaya başlıyor, kendisinin içinden çıkıp bağımsızlaşmış, adeta dublörü olan bir "ben"in içinde geçmişin ve şimdinin görüntülerinin, rüyaların ve gelecek tahayyülünün birbirini izlediği bir roman. Hiçbir "kişiliği" olmadığına inanıyor.
Sayfa 83·Kitabı okudu
Edebiyat
Kendisini hiçbir yere ait hissetmiyor, bilginin ve yazının dünyası hariç.
Sayfa 82·Kitabı okudu
Edebiyat
Kendisini onlardan hissetmiyor, daha güçlü ve daha yalnız.
Sayfa 81·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam