"Ümmîd tulûı bürüdü kevn ü mekânı
A'yân-ı cihân muntazırı oldu ser-â-pa"
Salâhî'nin Matla'u'l-Fecr adlı Regaibiyyesinden
Manası:
Ümidin doğumu mekanı ve kâinatı bürüdü, cihanın gözü baştan ayağa bekleyen oldu.
Bakıyorum da şöyle herkes gülden güzelliklerden, aşktan ve sevgiden başlıyor cümleye.
Peki bana gülün gül olmasına sebep olan ve gülü öyle tatlı, sevilen, vazgeçilmez yapan dikeni kim anlatacak ?