тυиαнαи
@Tnhnn
"İnsan bir kere birine geç kalır ve
bir daha hiç kimse için acele etmez."
okumaya değer..Eğitim
Okumak isteyip nereden başlayacağını bilemeyen, sıkılmadan okumak isteyen, okuma alışkanlığı kazanmak isteyen, hızlı okumak isteyen..
Her nevi okura hitap eden bir kitap. Geleceğin okuru olmak yolunda adım atıyoruz lakin kitap ve okumaya dair ciddi sorular sormak durumundayız.
- Okur yazar olmak yetiyor mu?
- Ömür her kitabı okuyacak kadar uzun mu?
- Faydalı kitabı arayıp bulmak boynunun borcu mu?
- Her kitabı bitirmek zorunda mısınız?
- Bütün okumaların sonunda kafası karışık aklı bulanık birine mi dönüştünüz; yoksa az zamanda tesirli kitaplarla ayaklı kütüphanelerin bir üstü canlı kitap olarak hayata karışabildiniz mi?
- En önemlisi, okuma mücadelesi verdiniz mi, zihniniz ve cebiniz arasında neyi tercih ettiniz?
Etkili bir okur, kitaba hemen teslim olmamalı. Yazara tamamen teslim olmak yerine, sorular sormalı. Mevzuları kendi içinde tartışmalı ki mütalaa vuku bulsun.
Birçok sorunun cevabı örnekleri ile verilmiş ve ilim kitap aşığı insanlardan, miras kalan kitaplardan kütüphanelerinden bahsedilmiş bu eserde...
Kitap, eskilerden bize kalan en değerli mirastır. Bu miras, ancak okumakla korunabilir.
Kitap doğru okunduğu ve anlaşılabildiğinde insana doğru yolu, en güvenli limanı gösterir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
10/10
Beğendi
·18 günde okudu
·Okunma: 01 Kasım 2020 11:30
·2020 1. kitabı
Halife Hz ÖmerTarih
Hazreti Ömer arkadaşlarıyla beraber Şam yolunu tutuyor.
Şam’a gelmişlerdir.
İslam Halifesi, derhal mihraba geçiyor. Müslümanlara namaz kıldıracak.
Ashaptan biri hemen Halife’nin yanına koşuyor:
— Ya Emiral Müminin, Bilâl’e emir buyurunda Ezân-ı Muhammediye’yi okusun! Çünkü onun ezânına ne zamandan beri hasretiz. Fırsat bu fırsattır. Herhalde bugün sizi kırmaz okur.
Fakat Bilâl okuyacak mı bakalım?
Çünkü o ezan okumamak için Şam’a kaçmıştır.
Çünkü Fecr-i Âlem, Habib-i Ekrem Hazret-i Muhammed Mustafa (s.a.v.) Efendimiz dünyayı terk edince Hazret-i Bilâl’in çenesini bıçak açmaz olmuştur.
Sanki dağlar taşlar başına inmiştir.
Koca Medine kendisine dar gelmektedir.
Dilini yutmuş gibi susuyor.
Allah Rasûlü’nün Halifesi Hazreti Ebubekir, Bilâl’in büyük acısını biliyor fakat Hazret-i Bilâl’e yalvarıyor:
Yâ Bilâl sana yalvarırız. Ümmet-i Muhammed’e acı.
O ilâhi sesinden bizleri mahrum etme!
Hazret-i Bilal yutkunuyor.
Peki, diyor.
Fakat hıçkırıkları boğazını tıkıyor ve ezanı okuyamadan minareden iniyor ve sabah namazını kılar kılmaz başını alıyor Şam yolunu tutuyor.
Hazreti Ömer de Bilâl’in büyük kederini biliyor, ama o da Bilâl’in sesine herkes gibi ne zamandan beri hasret. Yanında duran Hazreti Bilâl’e dönüyor.
— Kalk ya Bilâl, hiç itiraz istemem, ezan okuyacaksın! Diyor.
Dertli Bilâl, etrafına bir göz atıyor: Hazır bulunanların hepsi yalvaran gözlerle kendisine bakmaktadır.
— Bismillâh! Diyor ve minareye çıkıyor.
Hayret hiç itiraz etmedi.
İşte okuyor.
Hemde gayet sakindir. Ağlamıyor. Ve hıçkırıklar boğazını tıkamıyor.
Pürüzsüz berrak bir ses!
Koca Bilâl ezan veriyor:
Dağlar, taşlar inliyor. Gökler uğulduyor.
Bütün çöl ağlıyor...
Bilâl ağlamıyor, ama işte siz ağlıyorsunuz.
Burada can alıcı noktalarından bir tanesi.
''Kişinin kendisini yargılaması, başkasını yargılamasından çok daha zordur. Eğer kendini doğru bir biçimde yargılamayı başarırsan, gerçek bir bilgesin demektir.''
Dokuz
