Gülüşlerimi çalmışlar..
Çocukluğumun pembe düşlerini..
Büyüyecek diye onca uğraş veren çocukluğum..
Sahi bunlar için miydi hepsi?
Büyüdüm,yetiştim,öğrendim, yaş aldım ve yaralandım çokça. Kötülerin eline kendi ellerimle bıraktım her yanımı.
Çocukluğumu, dünümü, bugünümü ve yarınımı..
Sandım ki geri verecekler hem düşlerimi hem de gülüşlerimi. Gözlerini bile kırpmadan aldılar pamuk şekerlerimi..
Şimdi dönebilseydim geriye;
Büyüme çocuk! Derdim.
Yaş aldıkça çoğalacak yaraların,
Dermanın olmayacak kimse.
Büyüme çocuk!
Bu devir iyinin de değil sevginin de..
“Tubiko”