Amma mən çıxış yolu tapsam belə,
Heç bir təsəlli verməyən yaddaşla qalacağam.
Mən deyirdim ki, iki qeyri-real adam arasında reallıq nədir?
Əgər mən yaddaşıma istinad edərək hərəkət etsəm,
Mən gələcəkdə baş verə biləcək hər şey dözə bilərəm.
Lakin əvvəlcə keçmişdəki həqiqəti
Aşkara çıxarmalıyam.
Mən bunu yaddaş xatirinə etməliyəm.
***
Biz yaradılmış bir şeyi yalnız öz təxəyyülümüzə görə sevə bilərikmi?
***
Bizim ümumi cəhətlərimizin olması kifayətdir ki,
Biz ancaq bir-birimizi çirkaba batıraq.
***
O, mənim üçün dünyanı elə bir yerə çevirmişdir ki,
Orda onun şərtlərindən kənarda yaşaya bilmirəm.
Mən tənha olmalıyam. Amma onun yaşadığı,
Eyni dünyada yox.
***
Sizi müşahidə etməklə xeyli şey öyrənirəm.
Və sənin demədiklərinin də qeydini aparıram.
Düşüncə tərzi də indi olduğu kimi heç vaxt belə gözəl tənzimlənməyib. Bəs əməllər? Zəmanəmiz, əziz müasirim, əmələ hazır deyil. Çox şeyi görüb-götürmək üçün öncə yaşamaq lazımdır, əməl isə həyat üçün qorxuludur.
Yaxşı yaşamağa başladıq. Nə üçün? Çünki əzazil və namussuz oldum. Bilirəm, Veroçka, sizin kitablarda yazılıb ki, yalnız namussuzlar və əzazil adamlar bu dünyada yaxşı yaşaya bilirlər. Bu isə düz sözdür, Veroçka.