150 yıl önce hislerini içtenlikle yazmış bir güzel insan , Vincent Van Gogh.
Okudukça şaşırıyor insan, nasıl yani, 150 yıl önce bunları mi düşünmüş dert etmiş, aynı günümüzdeki sorunlar dediğiniz çok oluyor. Ya da , bende bu konuda böyle düşünüyorum dediginiz de çok oluyor. İnsan Vincent i seviyor, onun fakirligine , anlaşılmamasina yalnizligina üzülüyor. Kardeşi Theo nin güzel kalbini 150 yıl sonra da olsa yanında gibi hissediyor. Burada bir parantez açıp çevirmenin hakkını da teslim edelim.
Kitao hiç bitmesin istedim. Uzun zamana yaydim okurken, sindire sindire okumak için. Bittiğinde bir dosttan ayrılır gibi ayrıldım. Çok iyi arkadaş olur musum gibi geldi Vincent ile.
Okuduktan sonra internetten dönemin ressamlarini ve Vincent i araştırdım. Yaşamını ölümünü kardeşlerini yaşam hikayelerini görünce hüzünlendim. Dertli bir insan dertli bir aile. Ama kalbinden çıkan muhteşem eserler. Sanat karın doyurmuyor klişesini gercekleyen bir hayat hikayesi. Sonrasında ölümsüzleşen bir ressamin kaleminden düşen satırlar. Okunmalı..