Fatih Toptaş

Fatih Toptaş
@ToptasFatih
"Kitap okuyordu üstadım, bu yüzden beni üzmez sandım." dedim hüzünle... "Yanılmıyorsun Kitap okuyanlar üzmez lakin, okuduğundan anlamak istemeyen üzer. Okumak Azizim insanı incitmeyen tek şeydir." dedi...
Yıkılmak binaya mahsus bir şey değil ki,Züleyha.Bir insanın,bir cümle ile yıkıldığını gördüm ben. |Cahit Zarifoğlu
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
yıllardır aynı akşamın kıyısında oturuyorum şehir değişiyor sokaklar başka isimler öğreniyor ağaçlar birkaç kez yapraklarını unutuyor ben değişemiyorum bir pencere açılıyor bazen içimde eski bir rüzgâr giriyor sanki bir yerlerde yarım kalmış bir cümle hâlâ beni çağırıyor kimse bilmiyor kimseler anlamıyor kalabalıkların arasında yürürken bile bir adın gölgesi düşüyor omzuma saatler geçiyor mevsimler eskitiyor kendini ben aynı bekleyişin ince sızısında kalıyorum ne büyük bir umut bu ne de vazgeçebildiğim bir şey sadece karanlıkta unutulmuş bir kibrit gibi avuçlarımda taşıdığım küçücük bir ihtimal bir ışık gökten inen ilknur

Fatih Toptaş

, bir kitap okudu
10/10
·440 syf.·
2026 4. kitabı
Ahmet Ümit
8.6/10 · 20,7bin okunma
Hz.Yusuf'u babası sevdi, kuyuya attılar. Züleyha sevdi zindana attılar. Sevgi ağırmış, yükü çokmuş. Seven, sevilen bu kadere razıymış...
MUKAYYET Duvara asılı paltoda kalan omuz izin, Hasret: Bir çivinin duvarda unuttuğu pas. Odada eşya dilsiz, eşya seninle mühürlü, Saat tıkırtısı değil, kalbe inen bir makas. ​Seni özlemek; bir kitabın orta yerinde durmak, Ne geri dönmek mümkün, ne sonu okumak. Aşk, bu dar odada genleşen devasa bir sükût, Gözlerin; karanlıkta unutulmuş birer yumak. F.T.
Edebiyat